Acción Social

Recogida de móviles

2012-01-06T19:41:00.003+01:00

La Cofradía de la Merced desde su grupo de "Acción Social" continua la campaña de recogida de móviles (sin cargador ni tarjeta sim) para colaborar con la ong Amnistía Internacional.

El destino de esos teléfonos es:

Para recaudar fondos que contribuyan a la defensa de los Derechos Humanos.
Para que se reutilicen los terminales.
Para reciclar sus elementos respetando el medio ambiente.
Para reducir la demanda de componentes como el coltán, un mineral que genera conflictos armados en países como la República Democrática del Congo.

Por ese motivo Amnistia Internacional ha llegado a un acuerdo con Movilbank para que el reciclaje sea también un gesto de apoyo a los Derechos Humanos.

Puedes entregar tu móvil en la Cofradía en horario de secretaria (L a V de 19.00 a 20.30)

Juguetes y móviles

2011-11-30T00:49:00.005+01:00

Os informamos que desde el día 1 y al 15 de diciembre están abiertas dos nuevas campañas: Una de recogida de juguetes para entregar a familias necesitadas de nuestra ciudad. La otra de recogida de móviles (sin cargador ni tarjeta sim) para enviar a Amnistía Internacional, ong de la que somos socios. El horario de entrega en la Cofradía es el siguiente:

Martes de 17:15h a 20:30h

Jueves de 19:00 a 20:30h

Domingo de 12:30h a 13:30h

Contamos con vuestra colaboración

Campaña de Solidaridad

2011-10-29T19:24:00.001+02:00

La Cofradía de la Merced, desde su grupo de acción social, lleva a cabo, como los pasados años, la campaña navideña de recogida de alimentos no perecederos que serán entregados a distintas asociaciones benéficas de la comarca: Cáritas, Cocina Económica,... Como novedad, este año, gracias a la disponibilidad desinteresada de los propietarios de "La Casa del Fumador" se intentará llenar un escaparate solidario.

El horario y los sitios de recogida de los alimentos es el siguiente:

COFRADÍA DE LA MERCED:

Martes de 17:15h a 20:30h
Jueves de 19:00 a 20:30h
Domingo de 12:30h a 13:30h

CAPILLA DE LA MERCED:

Antes o después de cada Eucaristía (11, 12 y 13 hs)

COLEGIO "TIRSO DE MOLINA" :

Portería de Lunes a Viernes de 8 a 18:00h

CASA DEL FUMADOR:

De Lunes a Viernes de 9:00h a 14:00h y de 17:00h a 20:30h
Sábado de 9:00h a 14:00h

Agradecidos, de antemano, por vuestra solidaridad y colaboración, recibid un cordial saludo.

Reunión "Acción Social"

2011-10-22T10:52:00.000+02:00

La nueva Coordinadora de "Acción Social", cargo de libre elección por parte de la Junta, mantendrá hoy sábado a las 12.30 una reunión con el Hermano Mayor y Vice-Hermano Mayor para perfilar las lineas de actuación en esta nueva etapa.

Nueva Coordinadora de Acción Social

2011-10-21T14:54:00.002+02:00

La cofrade Vanesa Cortizas ha sido nombrada por la Junta de Gobierno nueva Coordinadora del grupo de Acción Social. Como responsable de esta sección pondrá en marcha el Equipo de Acción Social que se encargará de todos los aspectos relacionados con nuestro trabajo social: Apadrinamientos, ayuda a familias, colaboración con Caritas, Cocina Económica, campañas...Desde aquí agradecemos su disponibilidad y le deseamos suerte en este aspecto tan importante de nuestra Hermandad.

Ayuda a los afectados por el terremoto de Lorca

2011-05-15T01:38:00.003+02:00

....¿ SI CADA ESPAÑOL INGRESAMOS 1 EURO SON MUCHOS EUROS DE SOLIDARIDAD, A QUE ESPERAS?...

CÁRITAS DIÓCESIS DE CARTAGENA HA HABILITADO UN NÚMERO DE CUENTA EN CAJAMURCIA PARA AYUDAR A LOS AFECTADOS POR EL TERREMOTO DE LORCA: CC. 2043 0023 66 2007001348

Y en la siguiente pagina de Cruz Roja tambien se puede dar algun donativo:

https://www.cruzroja.es/pls/portal30/portal.donante.donativo

https://www.cruzroja.es/pls/portal30/portal.donante.donativo

http://www.cruzroja.es/

Asimismo os informamos que hemos entregado 500€ a la Cocina Económica de lo recaudado en la campaña de la estampa solidaria.

Gracias a todos por vuestra colaboración

Estampa Solidaria

2011-03-24T15:08:00.000+01:00

En un año difícil como el que estamos queríamos desde nuestra Cofradía tener un gesto solidario en el que participasen el mayor número posible de cofrades (tanto de número como formandos e incluso monaguillos). Por ese motivo surge la idea de la Estampa Solidaria.

Esta consiste en algo muy sencillo: este año el dinero que se recauda por las estampas será entregado a alguna organización benéfica de nuestra ciudad de Ferrol. Con ello queremos simplemente ayudar a aquellos sectores más desfavorecidos de nuestra sociedad. No sabemos si será mucho o poco lo recaudado pero lo que si sabemos es que la iniciativa está llena de compromiso redentor.

Juguetes para el Sahara

2011-02-22T22:36:00.000+01:00

Muchas gracias a todos los Cofrades que ayudasteis con la operación juguete... Continuamos siendo un ejemplo vivo de Solidaridad

Hola a todos:

El grupo de Acción Liberadora se ha puesto en contacto conmigo para solicitarnos nuestra ayuda para cargar un camión de juguetes con destino al Sahara

LUGAR DE ENCUENTRO: CARRETERA ALTA DEL PUERTO 14

DIA: 25 FEBRERO

HORA 17.00H

Como siempre desde el GRUPO DE ACCION SOCIAL DE LA COFRADIA, solicitamos vuestra colaboración QUE NINGUN NIÑO SE QUEDE SIN JUGUETES, podeis venir acompaños de vuestros colegas....

Recibid un fraternal saludo

María José Egea Rodriguez

Coordinadora de Acción Social

Axuda ós máis necesitados

2011-02-02T14:16:00.000+01:00

A Confraría entregou hoxe 360€ á cociña economica da nosa cidade continuando asi co noso proxecto de redencion entre os mais necesitados.

Moitas grazas a todos pola vosa colaboracón

O Concello ofrece aos mozos talleres de cociña, tai-chi, capoeira ou teatro na Casa da Xuventude

2011-02-01T14:23:00.000+01:00

• A edil María López avanza a apertura do prazo de inscrición nos obradoiros para mozos de ata 35 anos
• As actividades terán un custe de 12 euros ao mes e os interesados en participar nelas poden presentar a súa solicitude no Rexistro do Concello e na Casa

Ferrol, 28 de xaneiro de 2011.-

A concelleira de Xuventude, María López, presentou esta mañá unha nova edición da programación dos Obradoiros de Inverno que se desenvolverán entre os meses de febreiro e xuño nas instalacións da Casa da Xuventude, dando así continuidade á oferta de actividades educativas e de ocio alternativo destinadas á xuventude da cidade deseñada polo actual goberno socialista. Este novo calendario, para o que hoxe se abre o prazo de pr inscrición, está dirixido a mozos e mozas de entre 13 e 35 anos. Como vén sendo habitual, celebraranse baixo a coordinación e supervisión de técnicos da Concellería de Xuventude.

A responsable das políticas de Xuventude do Concello avanzou que nesta nova edición ofertaranse inicialmente un total de 16 obradoiros, de entre os que se elixirán finalmente seis, en función da demanda que rexistren. Estes son: danza do ventre, guitarra acústica e eléctrica, inglés ou francés (conversación), capoeira, baile moderno, Tai-Chi e ioga, informática, deseño gráfico, fotografía dixital, cociña, teatro, canto, creación audiovisual, pintura, risoterapia e dramaterapia e edición de son.

A edil María López avanzou que desde hoxe mesmo as persoas que estean interesadas en participar nalgunha destas actividades poden presentar a súa solicitude no Rexistro Xeral do Concello de Ferrol, ubicado na pranta baixa, en horario de 09.00 a 14.00, de luns a venres, ou na Casa da Xuventude. Unha vez recibidas todas as demandas estableceranse os correspondentes grupos e fixaranse os horarios nos que se levarán a cabo. Ata o 15 febreiro. De luns a venres, de 18 a 21 horas. E ao fío disto, a concelleira de Xuventude subliñou que non hai un límite de obradoiros por persoa, senón que as inscricións se poden facer en todos aqueles nos que un estea interesado. Iso si, haberá que aboar unha cuota mensual de 12 euros. As sesións en cada unha destas actividades serán de dúas horas á semana.

María López lembrou que esta programación estable de obradoiros foi posta en marcha polo actual equipo de goberno coa finalidade de ofertar á xuventude da cidade un espazo de encontro e realización de diferentes actividades cun compoñente lúdico e, ao mesmo tempo, formativo, contribuíndo así á dinamización da Casa da Xuventude. Preténdese, pois, fomentar a participación da xente nova nestes obradoiros e potenciar o concepto de relacionarse entre eles ao tempo que están aprendendo.

Así mesmo, destacou a alta participación da xuventude de Ferrol na programación estable de actividades que se desenvolve ao longo do ano nestas instalacións municipais da rúa Almendra e animou aos mozos e mozas a participar nesta nova oferta.

Campaña de nadal.

2010-12-23T15:30:00.001+01:00

Esta mañá comezouse a repartir os viveres recollidos no local da Confraría.
Entre todos hemos conseguido 290 kg de diversos viveres que foron repartidos entre a cociña economica, Cáritas e familias necesitadas.
Moitas grazas a todos pola vosa colaboración e vos desexamos unhas felices festas e prospero ano 2011.

Confraría da Mercé

CAMPAÑA NADAL

2010-11-24T13:30:00.001+01:00

Como todos os anos, pomos en marcha a nosa CAMPAÑA DE NADAL. Este anos, máis que nunca, a SITUACION É PREOCUPANTE E EMERXENTE e a nosa SOLIDARIEDADE deber ser aínda maior se cabe. Somos 270 Confrades, se cada un achegamos un Quilo ou litro de alimentos non perecedoiros, son 270 quilos de SOLIDARIEDADE que repartiremos entre Cáritas, Cociña Económica e persoas próximas á Mercé. Que sexa pois, non só Nadal nas vosas casas, senón tambén en todos os fogares dos mais necesitados, por motivo da crise, despedimentos e recortes salariais.

Tolerancia 0 ante o maltrato

2010-11-22T14:41:00.000+01:00

CAMIÑO POLO PACTO GALEGO CONTRA A POBREZA

2010-10-08T12:58:00.000+02:00

Bos días a todos e todas,
O próximo 16 de outubro representantes dos tres partidos políticos con escanos no Parlamento galego asinarán o Pacto Galego contra a Pobreza, un documento que establece compromisos políticos firmes e duradeiros de loita contra a pobreza e en materia de cooperación ao desenvolvemento.

Dende outubro de 2009, as organizacións aglutinadas na Coordinadora Galega de ONGD traballan para que en Galicia se asine este pacto. Tras meses de moito esforzo, a sinatura levarase a cabo a próxima semana, o 16 de outubro, no reitorado da USC, no Pazo de Fonseca.

Como medida de presión aos/ás políticos, de visualización da firma, de concienciación e mobilización social; e para complementar todo o traballo de incidencia feito ata agora, dende a Coordinadora Galega de ONGD impulsamos a campaña "Camiño polo Pacto". Esta iniciativa consiste en percorrer 100 km do Camiño de Santiago en seis etapas, saíndo dende Sarria o próximo luns día 11 de outubro e chegando a Santiago (concretamente á Reitoría da USC) o sábado 16, ás 11:30 horas onde terá lugar o acto de firma.

A firma do Pacto Galego contra a Pobreza e a campaña "Camiño polo Pacto" será, sen dúbida, un dos acontecementos máis importantes da historia da cooperación galega. Por iso é fundamental que todas aquelas persoas comprometidas coa loita contra a pobreza canalicen a próxima semana os seus esforzos para participar activamente no desenvolvemento e difusión desta iniciativa. É fundamental, agora máis que nunca, nun contexto de recortes sociais e de diminución dos dereitos das persoas máis desfavorecidas.

ASÍ POIS: CANTAS MÁIS PERSOAS PARTICIPEMOS NO CAMIÑO POLO PACTO GALEGO CONTRA A POBREZA, MAIOR RELEVANCIA TERÁN AS NOSAS REIVINDICACIÓNS!!

O percorrido do camiño será o seguinte:

• Luns, 11 de outubro: Sarria - Portomarín.

• Martes, 12 de outubro: Portomarín - Palas de Rei

• Mércores, 13 de outubro: Palas de Rei – Arzúa

• Xoves, 14 de outubro: Arzúa - Pedrouzo (O Pino)

• Venres, 15 de outubro: Pedrouzo (O Pino) - Monte do Gozo.

• Sábado, 16 de outubro: Monte do Gozo – Santiago de Compostela. Esta será a última e máis importante etapa prevista no Camiño e que rematará onde está previsto que se asine o Pacto Galego contra a Pobreza.

ACTIVIDADES
En cada unha das localidades onde está previsto que pare o grupo , levaranse a cabo actividades de difusión e divulgación entre as 11:00 e as 13:00 horas. As 13:00 horas, unha vez rematas as actividades previstas, o grupo comezará a camiñar cara a seguinte localidade prevista no camiño.

En cada concello está previsto que o alcalde ou a alcaldesa lea o manifesto da campaña xunto ao equipo de goberno e se faga a difusión do contido do pacto. Tamén organizaranse actividades divulgativos arredor dos oito Obxectivos do Milenio, traballarase cos centros educativos e recolleranse firmas a favor do 0,7 % dos orzamentos para Axuda Oficial ao Desenvolvemento.

Axuntamos un documento no que están detallados por localidade os horarios e actividades previstas.

DIFUSIÓN
É fundamental que entre todos e todas fagamos chegar esta información a todos os nosos contactos! Para máis información entra no noso blog (http://caminhopolopacto.wordpress.com) e visita e faite amigo/a do noso Facebook (Camiño polo Pacto Galego contra a Pobreza).

PORQUE PODEMOS SEGUIR A FALAR DE POBREZA, OU ERRADICALA!

-- Un saúdo, Helena Capera Cullell
Área de comunicación externa e sensibilización
Coordinadora Galega de ONG para o Desenvolvemento
Teléfono/fax: 981 585 189Móbil: 618 626 627
E-mail: sensibilizacion@galiciasolidaria.org
Web: www.galiciasolidaria.org

Axuda a Cociña Económica

2010-06-13T22:04:00.000+02:00

Con motivo da crise, dende Accion Social, facemos un chamamento de Solidaridade para axudar a Cociña Económica da nosa cidade. Arranxamos a Operacion Kilo, con alimentos non perecedeiros.
Podedes levalo o domingo despois de misa de 12.

Como sempre agradecemos a vosa desinteresada colaboración.

BOLETÍN INFORMATIVO DA OCV-UDC

2010-05-20T12:50:00.000+02:00

Vicerreitoría de Cultura e Comunicación

A Dirección Xeral de Xuventude e Voluntariado convoca esta serie de campos de traballo que tratan de fomentar a colaboración desinteresada e voluntaria dos mozos e mozas en traballos de tipo: culturais e etnográficos, ambientais de construción e restauración, sociais, arqueolóxicos.

A idade mínima é de 18 anos nos campos internacionais, nos nacionais existen excepcións para menores desta idade. A duración é de 2 a 3 semanas e a cota de inscrición de 72 euros (agás nalgúns países e nalgunhas comunidades). Inclúe gastos de manutención, aloxamento, seguro médico e os derivados das propias actividades dos campos. A viaxe (ida e volta) ata o campo de traballo será por conta dos participantes.

Destinos: Galicia Nacionais (en tódalas comunidades autónomas) Estranxeiro: Alemaña, Armenia, Austria, Serbia, Corea, Eslovaquia, Francia, Grecia, Islandia, Italia, Marrocos, México, República Checa, Rusia, Serbia, Taiwan, Turquía, Ucrania e Xapón.
A reserva das prazas farase a partir do 26 de abril ben na Dirección Xeral de Xuventude e Voluntariado chamando aos teléfonos 981544838 e 981544851, ou nos Servizos de Xuventude. Na Coruña: Rúa Enrique Mariñas s/n. Edificio Proa, Matogrande (881881238).
As prazas poderanse solicitar, mentres existan vacantes:
O vindeiro día 20 de maio comeza o segundo prazo de inscrición para os campos de traballo no estranxeiro. O prazo rematará o 25 de maio ou cando as prazas se ocupen.
Tamén estades a tempo de solicitar praza nos campos de traballo nas Comunidades Autónomas (até o 19 de Maio-inclusive-) e nos campos de Galiza e Portugal, que manterán o prazo aberto ata que se cubran tódalas prazas (até un mes antes do inicio de cada actividade).
Máis información en http://www.xuventude.net

CELEBRACIÓN DO DIA INTERNACIONAL DAS MULLERES POLA PAZ E O DESARME
Co gallo do 24 de Maio, "Día Internacional das Mulleres pola Paz e o Desarme", a Marcha Mundial das Mulleres na Coruña convoca a poboación da cidade a concentración que terá lugar de 18h a 20h no Obelisco.
Haberá unha pequena exposición sobre as mulleres en territorios en conflito, un panel e mesa divulgativa sobre a III Acción Internacional da Marcha Mundial das Mulleres, con accións desde o 8 de marzo ata o 17 de outubro deste ano na Galiza, Turquia e Sud Kivu (RD Congo), e unha performance reivindicativa que terá lugar às 19h30 aproximadamente.
Ademais, como parte desta III Acción Internacional, a MMM e a agrupación de mulleres "Xirxilar" convida á proxección do documental "O maior dos silencios" sobre as mulleres no conflito da RD do Congo e ao coloquio posterior que terá lugar o martes 25 de Maio ás 18:30 no Centro Cívico de Sagrada Familia da Coruña
Máis información:
www.feminismo.info
marchacorunha@gmail.com

REPRESENTACIÓN DA OBRA “EUROPAZ”, POLA COMPAÑÍA “YESES TEATRO”
O próximo sábado, 22 de maio, preséntase, no Teatro Rosalía de Castro, a compañía Teatro Yeses formada por reclusas do Cárcere de Alcalá que desenvolven un proxecto de reinserción social nacido hai dúas décadas e dirixido por Elena Cánovas, funcionaria do devandito centro penitenciario. Representarán a obra EUROPAZ, da autora galega Alejandra Juno.
Esta representación forma parte dunha xira que realizan por Galicia na que van presentar o espectáculo nos distintos centros penitenciarios e en catro cidades cun elenco formado por 6 actrices internas xunto con profesionais de todas as áreas do teatro, actores, escenógrafo, vestuarista e coreógrafo, e en especial músicos, xa que o espectáculo conta con música en directo que constitúe unha parte moi importante deste.
Para cubrir parte dos gastos da xira, que conta co apoio da Fundación Paideia e da Fundación Barrié, ás entradas que estarán á venda nas taquillas do Teatro terán un prezo de 5.00 € (excepto para persoas con carné xove, maiores de 65 anos e parados, que terán que abonar 3.00 €).

Vicerreitoría de Cultura e Comunicación
A CASA SOLIDARIA DE FERROL SERÁ COXESTIONADA POLO CONCELLO E POLAS ENTIDADES SOCIAIS
O goberno local destaca que a Casa Solidaria será a primeira instalación municipal co-xestionada por Concello e entidades sociais. Estímase que arredor de 25 entidades do eido social, do voluntariado, cooperación e sanidade, poderían compartir espazos neste inmoble duns mil metros cadrados que terá a súa inauguración en datas próximas. Poderán beneficiarse desta infraestrutura asociacións sen local propio ou en réxime de aluguer que realicen proxectos sociais con destacada transcendencia na cidade. Con esta Casa Solidaria Ferrol equipararase a outras grandes cidades de España cedendo un espazo clave para as entidades do Terceiro Sector, que poderán así traballar en rede.
Máis información na páxina web do Concello de Ferrol: http://www.ferrol.es/
FORMACIÓN

CURSO OFICIAL DE MONITOR/A DE TEMPO LIBRE
A Escola Galega de Tempo Libre abriu o prazo de matrícula para o Curso Oficial de Monitor/a de Tempo Libre que se celebrará na Coruña. Para matricularse é preciso estar en posesión do título de graduado escolar e ensino secundario. O curso celebrarase en maio e xuño en horario de 9 a 14.30 e os sábados de 9 a 14. O teléfono para apuntarse é o 607935924.

OBRADOIRO DE LINGUA DE SIGNOS
A FAXPG organiza un obradoiro de lingua de signos española como oferta formativa de acercamento ás persoas xordas e á súa lingua e cultura. Está dirixido a calquera persoa maior de 16 anos, ten unha duración de 35 horas e dúas planificación dependendo do lugar de impartición:
Do a4 de Xuño ao 14 de Xullo, os luns e mércores, nas Asociacións de Persoas Xordas da Coruña, Vigo e Ourense, de 10h a 13.30h.
Do 15 de Xuño ao 15 de Xullo, os martes e xoves nas Asociación de Persoas Xordas de Lugo, Santiago e Ferrol, de 10 h a 13.30h.
Máis información e matrícula: O prazo de matrícula está aberto até o 10 de Xuño de 2010.
Web: www.faxpg.es. // e-mail: cursos.lse@faxpg.es // Teléfono: 687 051 258
Vicerreitoría de Cultura e Comunicación

VIAXES SOLIDARIOS
Continúa aberto o prazo para participar nas viaxes solidarias que organizan diferentes ONGDs:
 Viaxes Solidarios: Microproxectos de cooperación ao desenvolvemento. Verano de 2010. Convoca: AIPC Pandora.
 Cursos de cooperación sobre o terreo. Organiza: Asemblea de Cooperación pola Paz. Prazas limitadas.
 Programa Jóvenes Cooperantes. Organizado polo INJUVE, INEM e AECID. Requisitos: mozos/as entre 18 e 29 años, inscritos nas oficinas do INEM (**non hai convocatoria, a selección faina o propio INEM, polo que hai que inscribirse no programa nas oficinas do mesmo **).
A través da web da Oficina de Cooperación e Voluntariado, podedes descargar máis información sobre as ONGS que ofrecen estadías de cooperación en terreo:
http://www.extension.udc.es/ga/cooperacion/documentacion/estadias_de_cooperacion_maio_2010

OFERTAS DE EMPREGO
1 PRAZA DE TRABALLADORA SOCIAL PARA O CONCELLO DE FERROL
Requisitos:
- Ser muller, española ou nacional doutro Estado membro da UE nos termos previstos no artigo 57 da Lei 7/2002, do 12 de abril, do Estatuto Básico do Empregado Público e no artigo 4 d a Lei 7/2007 do 28 de marzo, do traballo en igualdade das mulleres en Galicia.
- Ter cumpridos dezaseis anos e non exceder, no seu caso, da idade máxima de xubilación forzosa.
- Estar en posesión do título de Diplomatura en Traballo Social ou Asistencia Social.
Prazo: Até o 24 de maio de 2010
Información: Concello de Ferrol – A Coruña // BOE: 09-02-2010 – BOE: 04-05-2010

2 PRAZAS DE TRABALLADORAS/ES SOCIAIS PARA O CONCELLO DE FERROL
- Ser español/a ou nacional doutro Estado membro da UE nos termos previstos no artigo 57 da Lei 7/2002, do 12 de abril, do Estatuto Básico do Empregado Público.
- Ter cumpridos dezaseis anos e non exceder, no seu caso, da idade máxima de xubilación forzosa.
- Estar en posesión do título de Diplomatura en Traballo Social ou Asistencia Social.
Vicerreitoría de Cultura e Comunicación
Prazo: Até o 24 de maio de 2010
Información: Concello de Ferrol – A Coruña // BOE: 09-02-2010 – BOE: 04-05-2010
MÁIS OFERTAS DE EMPREGO
 Coordinadora ONGD España
 Ofertas de Emprego en Galicia
 Ofertas de Emprego en Sede e Terreo

CONVOCATORIAS EN COOPERACIÓN AO DESENVOLVEMENTO
AXUDAS DE CONVOCATORIA ABERTA E PERMANENTE PARA ACTIVIDADES DE COOPERACIÓN E AXUDA AO DESENVOLVEMENTO, CORRESPONDENTES AO ANO 2010:
Poderán acceder á condición de beneficiarios cidadáns españois e estranxeiros/as, así como as persoas xurídicas e entidades públicas ou privadas, nacionais ou estranxeiras, que cumpran os seguintes requisitos:
1. Persoas físicas: ter cumprido a maioría de idade
2. Persoas xurídicas: estar legalmente constituídas.
3. Agrupacións de persoas físicas ou xurídicas sen personalidade xurídica.
Prazo: Até o 07-09-2010
Máis información: http://www.aecid.es
Publicación: BOE-30-04-2010

MÁIS CONVOCATORIAS EN COOPERACIÓN AO DESENVOLVEMENTO:
Cooperación Galega
Coordinadora Galega de ONG para o Desenvolvemento
AXUDAS E SUBVENCIÓNS
Vicerreitoría de Cultura e Comunicación
CONVOCATORIA DE SUBVENCIÓNS DO CONCELLO DA CORUÑA DESTINADAS Á PARTICIPACIÓN DA MOCIDADE
Poderán acceder á condición de beneficiarias as seguintes entidades, sempre a cando teñan sede ou delegación no concello da Coruña e presenten proxectos dirixidos exlusivamente a mozos de 14 a 30 anos de idade:
- As Asociacións Xuvenís, incluídas as Asociacións de Estudantes.
- As Federacións Xuvenís que teñan a súa sede na Coruña.
- As entidades prestadoras de servizos á mocidade.
- As entidades e/ou as asociación non especificamente xuvenís que, carecendo de interese lucrativo, desenvolvan programas e actividades dirixidas ao fomento da participación da mocidade e con manifesto protagonismo xuvenil na súa elaboración e desenvolvemento global.
Prazo: Até o 22-05-2010
Información:
Rexistro Xeral do concello da Coruña
Praza de María Pita ou Forum Metropolitano.
Tlf. De información do concello: 010
Publicación: BOP 21-04-2010

CONVOCATORIA DE SUBVENCIÓNS DO CONCELLO DA CORUÑA A ENTIDADES SEN FIN DE LUCRO PARA REALIZAR ACCIÓNS DE NORMALIZACIÓN DA LINGUA GALEGA (EXERCICIO 2010)
Organiza: Concellaría de Mocidade, Solidariedade e Normalización Lingüística. Concello da Coruña.
Requisitos: Poderán acceder á condición de beneficiarias aquelas entidades asociativas sen ánimo de lucro sempre e cando pertenzan ao concello da Coruña e presenten proxectos que se desenvolvan total ou parcialmente no ámbito territorial do concello da Coruña.
O obxecto desta convocatoria é a subvención, en réxime de concorrencia competitiva, de actuacións que teñan como finalidade principal promover e estender o uso social da lingua galega durante o ano 2010
Prazo: até 22-05-2010
Máis información:
Rexistro Xeral do concello da Coruña Praza de María Pita ou Forum Metropolitano Tlf. información do concello: 010 Publicación: BOP da Coruña: 21-04-2010
Vicerreitoría de Cultura e Comunicación

AXUDAS A ASOCIACIÓNS E INSTITUCIÓNS CULTURAIS PARA ACTIVIDADES CULTURAIS
Asociacións destinatarias: Asociacións e institucións culturais sen ánimo de lucro, con domicilio social en Galiza e ámbito de actuación territorial igual ou inferior á provincia e que na data de finalización do prazo de presentación de solicitudes se atopen legalmente constituídas e inscritas nos rexistros correspondentes, así como no censo de entidades culturais da Consellería de Cultura e Turismo.
Prazo: Até o 08-08-2010.
Máis información:
Consellería de Cultura e Turismo
Delegación Provincial
R/ Durán Loriga, 3-7º
15003 A Coruña.
Teléfono: 981185691
Publicación: DOG 07-05-2010

SUBVENCIÓNS A ASOCIACIÓNS, FUNDACIÓNS E ENTIDADES CULTURAIS PARA O EQUIPAMENTO E MELLORA DOS SEUS LOCAIS:
Asociacións destinatarias: Fundacións, entidades e asociación culturais sen ánimo de lucro que na data de finalización do prazo de presentación de solicitudes estean legalmente constituídas e inscritas no Censo de Entidades Culturais da Consellería de Cultura e Deporte, con domicilio social en Galiza e que desenvolvean as súas actividades habitualmente en Galiza.
Prazo: Até o 06-06-2010.
Máis información:
Consellería de Cultura e Turismo
Delegación Provincial
R/ Durán Loriga, 3-7º
15003 A Coruña.
Teléfono: 981185691
Publicación: DOG 07-05-2010
Oficina de Cooperación e Voluntariado Facultade de Socioloxía, andar 1º, módulo 2º Campus de Elviña s/n, 15071, A Coruña 981 167 000; ext: 1752/1740 www.udc.es/cooperacion
Horario de atención ao público:
Luns a Venres, de 10.00 a 14.00

Indignante

2010-05-13T14:26:00.001+02:00

BUSCO XENTE QUE QUEIRA SER VOLUNTARIA EN MARATON DE BASKET

2010-05-12T15:09:00.000+02:00

26 Jun, todo o día

wenas outra vez xente!!!! vólvovos a dar a vara pero esta vez só para dicirvos que o 26-xuño (se non hai cambios de plans) organizarase o 2º Maraton de Basket da Asociacion VIDA ACTIVA!! (Asociacion pola integracion de persoas discapacitadas intelectualemente)

O voso traballo seria axudar no que podais,ben xogando cos mozos nos equipos,ayudandolos mentres jugais,estar con eles pasando o intre e por suposto... sempre que se vos pedise a vosa colaboración intentar responder.

Aqui teneis un vídeo que mostran algunhas das fotos que se fixeron no maraton de baloncesto e de futbol

Fannos falta moitos voluntarios,ter en conta que esta xente necesítao e nós tambien porque moitas veces sen a axuda dos voluntarios pouco se podria facer.

Desde aqui pídovos que volo penseis ben e uqe non paseis deste evento como outro calquera...

"non tengais medo ao descoñecido,atrevervos"

PD:enviar este evento a toda a xente posible.

Un saúdo e grazas polo voso tempo
Manuel Galan- Confrade da Mercé

A nosa pagina web: www.asociacionvidaactiva.org

E no FACEBOOK: www.facebook.com/vidaactiva

Conferencia sobre Acción Humanitaria en Emerxencias‏

2010-05-12T12:59:00.000+02:00

Dentro das actividades organizadas en materia de cooperación para o desenvolvemento pola Oficina de Cooperación e Voluntariado da UDC, en colaboración coa ONGD Enxeñaría sen Fronteiras-Galicia, temos o Ciclo de conferencias de Introducción á Cooperación para o Desenvolvemento, que se ven celebrando dende o ano 2000 na ETS de Camiños, Canais e Portos no Campus de Elviña en A Coruña.

O vindeiro martes 18 de maio ás 16:30 h, no salón de graos I da dita escola, terá lugar unha conferencia a cargo de Françesc Cortada Hindersin, director de cooperación internacional de Intermón Oxfam, co título: "Acción Humanitaria en Emerxencias. Casos prácticos de intervencións realizadas por Intermón-Oxfam".

Dada a relevancia da persoa relatora e a posibilidade de coñecer de primeira man a súa experiencia na dirección e dirección de proxectos no terreo, anímase a todas aquelas persoas interesadas na cooperación ao desenvolvemento e especialmente na axuda de emerxencia, a asistencia á dita conferencia.

Agardamos que a información sexa do voso interese.

Saúdos,

Vanessa Míguez Martín

Técnica da Oficina de Cooperación e Voluntariado

Edificio de Apoio ao Estudo, 2º andar, 15403, Campus de Esteiro, Ferrol

Tlfno: 981 337 400, ext: 3677-3671

ocvfer@udc.es

www.udc.es/cooperacion

San Pedro Nolasco

2010-05-05T14:10:00.000+02:00

San Pedro Nolasco
Fundador da Orde da Nai de Deus da Mercé (os Mercedarios)
1189-1258

Festa: 6 de maio

Nace en Barcelona, España, 1189.

Aos 15 anos sofre a morte do seu pai e disponse a repartir santamente os seus moitos bens ao que a súa nai asente.

Anos mais tarde, estando en idade de casar, peregrina a Monserrat. Alí, aos pés da Virxe, puido comprender mellor o baleiro das vaidades mundanas e o tesouro que é a vida eterna. Prometeu entón á Virxe manterse puro e dedicarse ao seu servizo.

Eran tempos en que os musulmáns saqueaban as costas e levaban aos cristiáns como escravos ao Africa. A horrenda condición destas vítimas era indescritible. Moitos por iso perdían a fe pensando que Divos abandonoulles. Pedro Nolasco era comerciante. Decidiu dedicar a súa fortuna á liberación do maior número posible de escravos. Recordaba a frase do evanxeo: "Non almacenen a súa fortuna nesta terra onde os ladróns róubana e a polilla devóraa e o moho a corroe. Almacenen a súa fortuna no ceo, onde non hai ladróns que rouben, nin polilla que devore nin óxido que as dane" Mt 6,20.

En 1203 o laico San Pedro Nolasco iniciaba en Valencia a redención de cativos, redimiendo co seu propio patrimonio a 300 cativos. Forma un grupo disposto a pór en común os seus bens e organiza expedicións para negociar redencións. A súa condición de comerciantes facilítalles a obra. Comerciaban para rescatar escravos. Cando se lles acabou o diñeiro forman grupos -confrarías- para recadar a "esmola para os cativos". Pero chega un momento en que a axuda esgótase. Pedro Nolasco exponse entrar nalgunha orde relixiosa ou retirarse ao deserto. Entra nunha etapa de reflexión e oración profunda.

Intervención da Virxe para a fundación
A noite do 1 ao 2 de agosto do ano 1218, a Virxe aparecéuselle a Pedro Nolasco. Segundo unha tradición dubidosa, tamén se apareceu a Virxe a San Raimundo de Peñafort, e ao rei Jaime I de Aragón, e comunicoulles aos tres por separado o seu desexo de fundar unha orde para redimir cativos.

O feito é que a Virxe María moveu profundamente o corazón de Pedro Nolasco para fundar a orde da Mercé e formalizar o traballo que o e os seus compañeiros facían xa por 15 anos. O 10 de agosto de 1218 no altar maior da Catedral de Barcelona, en presenza do rei Jaime I de Aragón e do bispo Berenguer de Palou, créase a nova institución. Pedro e os seus compañeiros vestiron o hábito e recibiron o escudo coas catro barras vermellas sobre un fondo amarelo da coroa de Aragón e a cruz branca sobre fondo vermello, titular da catedral de Barcelona. Pedro Nolasco recoñeceu sempre a María Santísima como a auténtica fundadora da orde mercedaria. A súa patroa é A Virxe da Mercé. "Mercé" significa "misericordia".(Mais sobre A Virxe da Mercé e San Nolasco).

A nova orde foi laica nos primeiros tempos. A súa primeira localización foi o hospital de Santa Eulalia, xunto ao palacio real. Alí recollían a indixentes e a cativos que regresaban de terras de mouros e non tiñan onde ir. Seguían o labor que xa antes facían de crear conciencia sobre os cativos e recadar diñeiro para liberalos. Eran acompañados con frecuencia de ex-cativos, xa que, cando un era rescatado, tiña obrigación de participar durante algún tempo neste servizo. Normalmente ían cada ano en expedicións redentoras. San Pedro continuou as súas viaxes persoalmente en busca de escravos cristiáns. En Alxeria, Africa, fixérono prisioneiro pero logrou conseguir a súa liberdade. Aproveitando os seus dons de comerciante, organizou con éxito por moitas cidades recadas para os escravos.

Os frades facían, ademais dos tres votos da vida relixiosa, pobreza, castidad e obediencia, un cuarto: dedicar a súa vida a liberar escravos. Ao entrar na orde os membros comprometíanse a quedar en lugar dalgún cativo que estivese en perigo de perder a fe, en caso que o diñeiro non alcanzase a pagar a súa redención. Entre os que quedaron como escravos está San Pedro Ermengol, un nobre que entrou na orde tras unha mocidade disoluta. Este cuarto voto distinguiu á nova comunidade de mercedarios.

O Papa Gregorio Nono aprobou a comunidade e San Pedro Nolasco foi nomeado Superior Xeral.

O rei Jaime dicía que se lograra conquistar a cidade de Valencia, iso debíase ás oracións de Pedro Nolasco. Cada vez que obtiña algún triunfo atribuíao ás oracións deste santo.

Antes de morrer, aos 77 anos, pronunciou o Salmo 76: "Ti, oh Divos, facendo marabillas, mostraches o teu poder aos pobos e co teu brazo rescataches aos que estaban cativos e esclavizados".

A súa intercesión logrou moitos milagres e o Sumo Pontífice declarouno santo en 1628.

A misión redentora continúaa hoxe a familia mercedaria a través dos seus institutos relixiosos e asociacións de laicos. É tamén a misión de todo bo cristián.

Cando che vimos enfermo ou no cárcere, e fomos a verche?" E o Rei diralles: "En verdade dígovos que canto fixestes a uns destes irmáns meus máis pequenos, a min fixéstesmo." Mateo 25:39-40

Maraton de Futbol 7

2010-04-29T16:31:00.000+02:00

"Buenas gente, el 1 de Mayo de 2010 se realizaran en las instalaciones de Caranza (al lado de la piscina)el 2º Maraton de de Futbol 7 por la integracion social de gente con discapacidad intelectual.
En este evento se organizaran equipos que contaran con gente discapacitada y no discapacitada mezclados para no crear ningun tipo de dicriminacion. el evento durará desde las 16:00 hasta las 20:00 ,aproximadamente segun el transcurso del evento. si alguno esta interesado en participar serian 2.5€ y el refresco o el bocata qe se quisiera rondara 1€ o por ahi.
Me encantaria que os pudierais acercar por alli y si pudierais participar mejor que mejor, porque asi veriais el buen rollo que se respira alli.
si quereis ver la experiencia del año pasado aki teneis el enlace del album de fotos de la web de la asociacion : www.asociacionvidaactiva.org/Vida_Activa/fotos/Pages/I_Marat... en ella podeis ver lo bien que se lo pasaron los chicos.
La web principal de la asociacion es :
www.asociacionvidaactiva.org
son solo 5 minutos en verla... no perdeis nada... enga.. no seais ÑOÑAS como decia el otro... JAJA .
Bueno si estais interesados en lo que sea respecto a este evento solo teneis que contactar conmigo ok¿?
UN ABRAZO Y ESPERO VEROS PRO ALLI!!!
PD: enviar este evento a todos vuestros contactos porque nunca se sabes quien estaria interesado en ir. gracias por vuestro tiempo

De Manuel Galán, Cofrade de la Merced con la colaboración del Grupo deAcción Social de la Cofradía de la Merced"

Relatos de Mario Iglesias

2010-04-29T13:43:00.001+02:00

Este venres 30 de abril estréase nos cines comerciais de Narón o filme RELATOS, de Mario Iglesias. Relatos é unha película que fala dunha muller con problemas sociais no ámbito doméstico, que escribe para fuxir da súa propia realidade. É un filme de temática social, centrado no personaxe feminino de Rosario, a protagonista.

Este xoves 29 de abril, pola tarde, ás 17:30, estaremos co director da película, Mario Iglesias, no Ateneo Ferrolán, para falar directamente, en primeira persoa, coa xente que están traballando en cultura e igualdade, na nosa zona, do que foi para o director a experiencia de gravar a peli aquí, en Galicia, sobre unha temática desa índole.

8 de marzo, día Internacional da Muller traballadora

2010-03-08T14:38:00.001+01:00

Obreiras téxtiles de Nova York, protagonistas do 8 de marzo:
Se a máquina do tempo existise, poderiamos ver a Celia ou a Elisa, xunto coas súas compañeiras de fábrica, camiñando polas rúas de Nova York a fins do inverno de 1857.

Era unha época na que cada vez máis mulleres incorporábanse á produción, especialmente na rama téxtil, onde eran maioría absoluta. Pero as extenuantes xornadas de máis de 12 horas a cambio de salarios miserables sublevaron ás obreiras dunha fábrica téxtil neoiorquina que saíron a reclamar polos seus dereitos. Era o 8 de marzo e as manifestantes foron atacadas pola policía.

Pero non foi a primeira nin a última vez que as obreiras téxtiles mobilizábanse. Medio século máis tarde, en marzo de 1908, 15.000 obreiras marcharon pola mesma cidade ao berro de "¡Pan e rosas!", sintetizando nesta consigna as súas demandas por aumento de salario e por mellores condicións de vida. E, ao ano seguinte - tamén en marzo -, 140 mulleres novas morreron calcinadas na fábrica téxtil onde traballaban encerradas en condicións inhumanas.

Foi finalmente en 1910, durante un Congreso Internacional de Mulleres Socialistas, que a alemá Clara Zetkin (foto esquerda) propuxo que se establecese o 8 de marzo como o Día Internacional da Muller, en homenaxe a aquelas que levaron adiante as primeiras accións de mulleres traballadoras organizadas contra a explotación capitalista.

Sete anos máis tarde, cando se conmemoraba este día en Rusia - febreiro de 1917, para o calendario ortodoxo -, as obreiras téxtiles tomaron as rúas reclamando "Pan, paz e liberdade", marcando así o inicio da máis grande revolución do século XX, que desembocase na toma do poder pola clase obreira, no mes de outubro do mesmo ano.

Clara Zetkin (1857-1933) foi dirixente do Partido Socialdemócrata Alemán e organizadora da súa sección feminina. Fundou o xornal "A Igualdade", que se transformou nun das canles de expresión máis importante das mulleres socialistas da súa época. Combateu contra a dirección do seu partido cando esta se aliñou coa burguesía nacional votando os créditos de guerra na Iº Guerra Mundial

Pan, rosas, estatización e control obreiro

Lentamente, e a medida que o feminismo foi cobrando forza en todo o mundo, o Día da Muller foi perdendo o seu carácter obreiro, pasando a ser unha xornada de loita na que se reclaman os dereitos de todas as mulleres en todos os ámbitos. Ano tras ano, miles de mulleres saen ás rúas de todo o mundo para demandar novos dereitos, defender os xa conquistados e loitar contra aquelas leis que as discriminen ou que rexeiten o principio de igualdade de sexos e de oportunidades.

En numerosos lugares do mundo as mulleres seguen demandando dereitos básicos como acceder á educación, a cultura, o traballo ou a política. As mulleres expresan hoxe a súa vontade de participar en condicións de igualdade en sectores nos que tradicionalmente a súa participación foi minoritaria.

Axuda a Haiti

2010-02-12T12:51:00.000+01:00

Cando se cumpre un mes do terremoto que arrasou Haití, Cáritas Diocesana Mondoñedo Ferrol leva recadados 90.000 euros procedentes de donativos particulares así como das colectas parroquiais que se están realizando en toda a Diocese, no marco da campaña de urxencia posta en marcha pola entidade que canaliza a acción caritativa e social da Igrexa. Co anuncio desta cantidade, Cáritas tamén desexa agradecer a xenerosidade da sociedade ferrolá e de toda a Diocese ante esta catástrofe.

Os 90.000 euros recadados irán destinados a contribuír no Plan de Urxencia posto en marcha a nivel nacional no país caribeño, en coordinación con Cáritas Haití. Devandito plan céntrase principalmente en garantir auga potable, alimentos, hixiene, vivenda e aveños domésticos á poboación damnificada, asegurar as condicións de saúde e hixiene nos campos de desprazados e iniciar paulatinamente a rehabilitación e reconstrución de hospitais, escolas e infraestruturas. Ademais, o Plan de Urxencia puxo en marcha un programa de "diñeiro por traballo" para que a poboación local poida ter algún ingreso, á vez que colabora en tarefas importantes como son a limpeza de hospitais e a escavación de pozos de letrinas nos campamentos.

Estímase que este proxecto atenderá a un total de 200.000 damnificados na zona de Porto Príncipe e arredores. Cáritas Española dedicou a esa actuación unha primeira partida dun millón de euros e espérase que esa cantidade poida incrementarse posteriormente. O importe total do proxecto supera os 30 millóns de euros, cifra que se espera reunir axuntando os esforzos doutras moitas Cáritas do mundo. Por outra banda, a ONU asignou a esta entidade a xestión do campo de Petionville Country Club no que residen 20.000 persoas de día e ata 50.000 de noite.

A axilidade de actuación de Cáritas nesta catástrofe débese á súa presenza no país caribeño e o seu coñecemento do territorio. A rede de Cáritas Haití está formada por 32 grupos parroquiais e a organización española -xunto a outras entidades membros de Cáritas Internationalis - leva traballando no país máis de quince anos, ademais de desprazar a tres técnicos que se encargan da xestión na recepción do material humanitario e a súa coordinación

Dia de la paz

2010-01-29T15:12:00.000+01:00

El próximo 30 de enero, se celebrará el dia de la paz, aqui os dejamos este video para que os ayude a reflexionar y sobre todo a recordar que somos cofrades todo el año y no semana santeros y aunque no creemos en las obligaciones, si creemos y apostamos por el compromiso basado en la libertad. CONTINUA ABIERTA LA AYUDA EMERGENTE PARA HAITI. COLABORA

Traxedia en Haiti

2010-01-15T17:29:00.000+01:00

A nosa Cáritas Diocesana encargarase de canalizar as axudas que tanto particulares como parroquias e demais integrantes da diocese desexen facer chegar para paliar os efectos da catástrofe.

Nese sentido, o Delegado Episcopal de Cáritas Diocesana, Xoán Xosé Fernández, manifestaba onte que "a pesar dos problemas da nosa realidade máis próxima, estou seguro de que o sufrimento dos nosos irmáns, así como o chamamento do Papa á oración e a solidariedade coas vítimas e damnificados, non van quedar sen resposta entre nós".

Habilitouse o nº de conta

2091-0200-01-3000814843 de Caixa Galicia. ¡Colabora!

SOLIDARIZATE

2010-01-15T15:07:00.001+01:00

Feliz 2010

2009-12-31T13:17:00.001+01:00

Campaña Nadal exitosa

2009-12-22T15:18:00.000+01:00

Grazas a todos os que colaborastes na Campaña de Nadal da Confraria, foi un exito total, a vosa xenerosidade unha vez máis foi cuantitativa. entregamos máis de 50 K de alimentos e lenceria á casa de acollida, entregamos mantas e calzado a Dignidade e alimentos a familias necesitadas... o devandito, estade orgullosos e pensade que cando en Noiteboa esteades na mesa, tamén habra nenos que terán un prato para comer, turrón con que endulzarse, roupa para abrigarse e un xoguete para gozar.

Desde Acción Social, grazas de corazón.
Bo Nadal e que o neno Deus naza no voso corazón

DESPERTA E NADAL.

2009-12-08T00:46:00.000+01:00

SE SOLIDARIO E NADAL

Campaña Nadal

2009-12-03T13:48:00.000+01:00

Con motivo da chegada do Nadal, nesta Confraría, e como vai sendo habitual ao longo de todo o ano, non podemos de deixar no esquecemento, aos que non ten os suficientes recursos.
Por iso comezamos a "Campaña solidaria de Nadal" e este ano queremos que sexa máis solidaria e viva que nunca, Solidaria porque sabemos que sempre estades, e viva, porque esperamos que esteades alerta ás necesidades que hai ao voso alredor e comunicar. E así, podamos todos xuntos, ser redentores das distintas necesidades do día de hoxe. Porque camiñamos xuntos para construír xuntos.

O Primeiro Proxecto que puxemos en marcha é o da Casa de Acollida, fogar onde se atopan mulleres es risco de exclusión social e maltratadas e mailos seus fillos...

e podedes colaborar co seguinte:
- Alimentos Non perecedoiros
- Sabas para camas de 0´90, toallas....
- Materia de hixiene persoal (dentrificos, champú, xel, colonia...)

Esperando a vosa participación, recibide un fraternal saúdo, do grupo de Accion Social

Tolerancia 0 contra a violencia de xénero

2009-11-25T11:47:00.000+01:00

24 de diciembre 2003
LLEGASTE A MI VIDA sin yo esperarlo. Me querías convencer de que me amabas y poco a poco fuiste entrando en mi corazón y despertando sueños de amor. Fui aprendiendo a amarte, y ahora que te quiero, me partes en dos.
¿Así me quieres que no te importa mi dolor? Te quiero. Quiero poder comunicarme con mi pareja. Cuántas horas de soledad para poder pensar y aclararme. ¡Qué pena, mi amor, que no puedas hablar y escuchar!
3 de enero de 2004
SIGO INTENTANDO RECORDAR esa primera vez, tu cara pegada a la mía, al mismo tiempo apretando mis pómulos para que me calle, no lo puedo creer e intento escapar, corres detrás de mí, me coges por los aires, abrazándome por detrás a la altura del pecho y dejando inmóviles mis brazos. Mis pies se balancean pero ni rozan el suelo. Me mueves rápidamente de una a otra habitación hasta que me lanzas sobre la cama.
Te subes encima de mí para sujetarme las piernas e inmovilizarme en el forcejeo. Cabezazo en la nariz. Comienzo a gritar y a llorar más fuerte, me suelto y me arrincono en un lado de la cama, pegada a la pared. Me dices: «¡Basta ya!, ¡para esto!, ¡no sigas!». Yo no entiendo, no sé cómo pararlo. Para volverme a agarrar me coges de los pelos y sin querer —según tú— mi cabeza se golpea contra la pared. Siento que la pinza que me sujeta el pelo se rompe y se me clava. Vuelvo a gritar de dolor. Vuelves a inmovilizarme. Cada vez que me agarras golpeas mi pecho. Me ahogo entre mis lágrimas, mocos y la sangre que brota por mi nariz. La habitación está oscura. Pierdo la noción del tiempo.
No soportas verme y oírme llorar. Me pones una almohada sobre la cara para que me calle. Me revuelvo, no puedo respirar, no sé qué va a pasar. No recuerdo cómo acabó.
Después no sentía nada. Hacía todo lo que tú me decías, te seguía como una autómata. Cuando por fin me quedé sola, llamé a un amigo que estaba cerca. Y lloré y lloré… No me lo creía.
7 de enero de 2004
¿QUÉ DIJE? ¿Qué hice? Mil preguntas sin respuesta. Siento un gran dolor por todo mi cuerpo. Lloro, pero sonrío queriendo perdonar o quizás queriéndome engañar de que nada ha sucedido, no sé en qué momento provoqué tu cólera (¿coloqué mal el cenicero? ¿No me tomé el zumo?) hasta el punto de observar cómo iba transformándose tu cara. Tus cejas se juntaban, tus ojos eran los de un loco sin límites, tu boca echaba espuma… Ahora, al recordarlo, mi pecho y mi garganta se ahogan y no puedo parar de llorar.
2 de marzo de 2004
ESTA VIDA PARECE SER DE LOS FUERTES, que son personas que te dicen abiertamente que hace tiempo construyeron su mundo particular y su coraza para sobrevivir en esta jungla y que a ellos «no les tose» nadie. Es más, reconocen que al débil siempre se le pisará el cuello.
Sé que no debería haber vuelto después de la primera paliza, pero volví. ¿Por qué? Porque no creo que esto me pueda estar pasando a mí. Es imposible que alguien que me quiere pueda tratarme de esa manera.
No acabo de recuperarme del shock y me abrazas, me besas, tu cara ha cambiado, eres dulce y tierno, me pides perdón una y mil veces… Me dices que soy la mejor mujer del mundo y que nunca se repetirá. Actúas como si nada hubiera pasado y siento una confusión absoluta. ¿A lo mejor no era para tanto? Y tu sonrisa y tu actuar me confunden, tú te justificas con un montón de palabrería, mirándome tiernamente y actuando como si nada.
7 de marzo de 2004
SIENTO QUE PASO UN DÍA ESTUPENDO contigo y al día siguiente te hago perder la paciencia y me alejo de nuevo, huyendo de nuestras malas vibraciones.
He soñado contigo y me he despertado sintiendo que te amo… Y sintiendo también este miedo que me ahoga y que nadie me puede quitar.
8 de marzo de 2004
TE QUIERO, DE VERDAD, a lo mejor más de lo que imagino, y mi sueño es poder ser feliz a tu lado y que tu amor sea para siempre. Aprenderé a respetar tu humor y a quererte como eres. Perdóname, perdóname…
14 de marzo de 2004
SÍ, SÍ, TE ENTIENDO. Entiendo que dices que me quieres, que quieres que sea tu sueño. Pero yo no entiendo que si me quieres no me aceptes como soy, que no me escuches, que me grites y me faltes al respeto porque te saca de tus casillas que exponga mis ideas o sentimientos.
Te abrí la puerta de casa, superé el miedo. Como me pedías, volví a confiar en ti. Pero después de nuevos numeritos y rabietas, tengo que pedirte que te controles.
Tu amor no es tan grande como tú te crees. Porque no te controlas. Te abrí mi corazón para compartir mi vida contigo, pero poco a poco todo se ha ido empañando por tu carácter, por tu falta de comprensión… Y me he ido debilitando para soportar la carga de esta triste realidad.
Cómo puedes hablar de unión si no me respetas, si ni siquiera sabes cómo me siento porque no me escuchas. Si sólo concibes esta relación desde tu punto de vista y pensando sólo en tus necesidades.
Tu amor me duele. Sólo piensas en ti. No puedes estar a mi lado porque ya no tengo fuerzas. Cada discusión y enfrentamiento se contradice con la palabra amor. Estoy harta. Sólo tú, sólo tus malas maneras… ¿Y qué hago yo con todo esto? Digerirlo cada noche en soledad, con mi dolor y sueños rotos, con mis ilusiones esfumadas e intentado sonreír, como la mayoría de la gente a la que le cuesta aceptar la soledad no deseada.
Y tú te comportas como si no hubiera pasado nada. Dices que me quieres, que me echas de menos, que me necesitas, que quieres estar conmigo. Se acabó. Aunque duela.
13 de junio de 2004
CUANDO ESTOY DESPIERTA, me acuerdo de la esperanza y los sueños que tenía en ti. Quizás porque sentía que mi oportunidad de tener un compañero y formar la familia que desde niña había deseado se me escapaba entre los dedos…
Sigo y sigo insistiendo, creyéndote y convenciéndome de que si la vida te ha puesto en mi camino, yo debo quererte y aceptarte como eres. Y mi fe me lleva a creer en los milagros.
2 de julio de 2004
NO SÉ LO QUE HE DICHO O HECHO, ni por qué has entrado en la cocina con ese cuchillo entre las manos, pidiéndome que te mate. Yo he intentado mantener la serenidad por los niños, pero tú gritabas, gritabas y gritabas mientras no parabas de pedirme que matara al monstruo que hay en ti.
7 de julio de 2004
ANOCHE PROMETÍA SER UNA VELADA IDEAL, jugando con los niños y riéndonos. Yo no podía evitar sentir pánico, pero intentaba no demostrarlo, pues tú siempre me acusas de que es ese miedo mío lo que despierta a tu monstruo. Los niños empezaban a cansarse y yo intenté convencerte de que era mejor que se fueran a la cama. «No, no lo estropees todo», decías. La jornada acabó con gritos, lloros, juegos violentos.... Una cosa es que la tomes conmigo. Pero mis hijos… Mis hijos, no.
4 de agosto de 2004
SE ACABÓ. LO HE DECIDIDO. No vas a dormir más en casa. Los niños no pueden presenciar esto. Pero ¿cómo te lo digo?
20 de agosto de 2004
CUANDO TE DIJE que no ibas a dormir más en casa, nos enfrascamos en una conversación sin sentido: «estoy agotado», «no seas mala», «no puedo conducir», «no me eches a la calle como un perro»… No me daba cuenta de que lo único que pretendías era alargar la velada y quedarte. Y al final, acepté a cambio de que te fueras temprano, antes de que se despertaran los niños.
¡Qué gran error! Sonó el despertador y no querías moverte. Insistí e insistí , te pusiste como un loco a gritar, despertaste a los niños, todos corríamos de un lado para otro, golpeabas todo lo que encontrabas a tu paso. Te había echado de casa y me lo estabas haciendo pagar caro. Y esas vocecitas… «No pegues a mamá».
2 de septiembre de 2004
ME HE IDO DE VIAJE, no te he dicho adónde. Necesito estar sola y segura. No quiero que los niños presencien más espectáculos. He decidido que tengo que dejarte, y aprovechando que estoy lejos en un sitio desconocido, te he llamado para decírtelo. Me has gritado que no puedo hacer esto, que hablemos, que no sea tan cobarde y que te lo diga a la cara. Te he dicho que me da miedo. Llantos, tristeza. Voy a dejarte. Creo que por fin todo ha acabado.
6 de septiembre de 2004
ANOCHE VOLVÍ. Después de hablar el otro día contigo, me había armado de valor para dejarte. Al salir para el trabajo, estabas aguardándome. Me trincaste del cuello, golpeándome contra la pared. Estoy aterrada, ando de puntillas por la casa, no cojo el teléfono, siempre con miedo a que estés fuera escuchando. La casa cerrada a tope para que no se vea si yo me muevo por dentro. Siempre con miedo de que me estés observando desde alguna ventana. Siento verdadero terror. Vivo en mi propia prisión.
5 de octubre de 2004
OJALÁ todo hubiera ido bien. Me hubiera encantado ser la reina de tus sueños. Pero me matas cualquier iniciativa de intentarlo una vez más. Sin que llegue a abrir la boca, ya has disparado y abierto mi pecho en canal. Y paso del ardiente deseo de verte al feroz dolor de querer irme y no volver nunca más.
Soy humana, Dios mío. ¡Cuántos errores cometo, uno detrás de otro! Qué mal me siento. Qué poca cosa. ¿Será que no sé amar? ¿Por qué no he sabido hacerte feliz?
No consigo ni quiero olvidar todos esos momentos. Tu rostro, tu agresividad… Cuántas cosas has roto. Y no sólo materiales.
10 de octubre de 2004
HACE TRES AÑOS Y MEDIO QUE COMENZÓ esta relación tan turbulenta. Y hoy parece que ya se acabó. Sé que te quiero, pero no sé cómo combatir esas rabietas tuyas que acaban con tanta violencia. Yo he descubierto muchas cosas sobre el amor y las relaciones y he luchado mucho por amarte y aceptarte.
27 de octubre de 2004
HEMOS VUELTO. Nos hemos visto un par de veces. Hemos hablado mucho y en profundidad. Todo precioso. Sí, creo que puedes cambiar.
30 de noviembre de 2004
TE QUIERO, pero no hay buen rollo. Esto es un infierno. Debería tener fuerzas para dejarte aunque me equivoque. Y cada vez que te digo que se acabó, tú mismo reconoces que tu violencia es lo que nos impide podernos amar.
31 de diciembre de 2004
SIGUE ESTE AMOR que se convirtió en pesadilla. Este amor que mató mi amor, mis sueños, mi ilusión de creer que el amor lo puede todo. No quiero llegar a odiarte, pero quiero que esto se acabe. ¿Podré olvidar? ¿Podré amar? ¿Volveré a confiar? Me siento hermética.
2 de abril de 2005
HOY HE VISTO UNA FOTO TUYA y recordé lo mucho que me gusta tu nariz, tu sonrisa, tus ojos, tu olor. Y luego recordé que eso es sólo una mínima parte de ti.
Me da pena saber que nunca te llegó lo mucho que te amé hasta quedarme vacía. Ojalá aprendas a amar de verdad comenzando por el respeto a la persona de enfrente. Espero que no te ensañes conmigo y que todo quede aquí.
Necesitábamos ayuda. Tú mismo reconociste que no eras capaz de alejarte de mí, aun cuando sabías el daño que me estabas haciendo. Yo tampoco fui capaz. Lo siento. Sólo me queda aceptarlo para poder encontrarme de nuevo. En busca de mí, tal como soy, con mis errores y mis virtudes.
7 de abril de 2005
HOY ME HAN DICHO LOS MÉDICOS que me van a operar por una de las lesiones que me has provocado. No puedo seguir viviendo con este estrés y con este pánico.
4 de mayo de 2005
ME HAS ENCONTRADO. Tengo miedo, pero me has tranquilizado y hemos paseado y hablado. Y cuando parecía que todo estaba tranquilo, comenzaste a gritarme que yo siempre lo estropeo todo, que si quiero provocarte, que soy muy dañina… Empezaron los empujones, los zarandeos, y cuando me senté, llorando, una vez más yo no era capaz de identificar qué te había dicho o hecho yo para vivir ese horror después de un estupendo paseo. Con las dos manos cogiste una piedra de tamaño impresionante y la lanzaste por encima de mi cabeza. Me quedé inmóvil por un largo rato. Mientras, tú te desahogabas gritando, hasta que al ver mi pasividad empezaste a llorar y a pedirme perdón.
5 de mayo de 2005
TODO ESTO DE LA OPERACIÓN me ha dejado muy impactada y siento que tú eres el único que me puede ayudar. Vuelvo a confiar en ti.
19 de mayo de 2005
HOY FUIMOS AL MÉDICO y volvíamos tarde. Me confundí en algo que dije. «Tú me has provocado». Me tirabas del pelo una y otra vez. Me tiraste en la cuneta de la carretera con todas mis cosas, noche cerrada. Pensé que no volvería a ver a mis hijos.
2 de junio de 2005
MAÑANA ME OPERAN. En estos últimos días sólo me has dedicado flores y cariños. Sigo sin encontrar el camino a seguir. Te amo, y quiero ofrecer desde lo profundo de mi corazón este amor a la vida y pedir que me muestre la luz en mi camino, en nuestro camino, que nos muestre sin seguir sufriendo adónde debemos dirigirnos. Si debemos alejarnos o unirmos.
15 de junio de 2005
NO PARAS DE DECIRME LO ESPECIAL QUE SOY para ti, que soy la única mano amiga. «Perdóname, perdóname, perdóname», repites continuamente. Empiezo a plantearme que necesito ayuda. Sola no soy capaz.
18 de junio de 2005
POR FIN HAS ACEPTADO que necesitas ayuda profesional y yo quiero estar contigo. Hoy hemos ido a ese encuentro, yo llena de esperanza. Un nuevo horror, me equivoqué de calle. «Eres una torpe», «por qué no te callas», «ya me has provocado»… Entramos en un parking, y como había gente pensé que no me harías nada. Golpes, gritos, llantos. Más golpes, más gritos, más llantos… En un conocido garaje, pero nadie me ayudaba. ¿Qué pasa? Salí a la calle, golpes, gritos y llantos otra vez, pero nadie me ayudaba.
20 de junio de 2005
ME MIRO AL ESPEJO y me siento horrorizada. Se me juntan los moratones de una vez con otra. Estoy rendida.
29 de junio de 2005
ME HAN DESPEDIDO del trabajo. Este saco huesos, mi cuerpo, no puede más.
3 de julio de 2005
HE CONSEGUIDO SUPERAR MI MONO de llamarte cada día, nunca imaginé que este sentimiento existiera. Pero hoy me has sorprendido por la calle, no sabía si correr, gritar, llorar o abrazarte. Me abrazaste fuertemente, apenas me diste tiempo hablar. ¡Qué felicidad! ¡Qué miedo! Siento que te amo a pesar de todo. Me pedías miles de perdones sin dejar de acariciarme.
17 de julio de 2005
HOY ACCEDÍ a verte. Hemos paseado, comido y charlado sobre todo lo que ha pasado. Sin horas, sin prisas, en la más absoluta compresión. Ha sido genial, ha habido pasión, amor, respeto, confianza... ¿Será verdad que has cambiado?
20 de julio de 2005
ESTA MAÑANA dimos un paseo. No recuerdo qué pasó ni cómo empezó la discusión. Me has retenido hasta que te ha dado la gana. Los niños han tenido que comer solos, no me has dejado ir atenderlos.
22 de julio de 2005
DECIDÍ JUGÁRMELO TODO en unas vacaciones. Quería descubrir qué pasaba con nosotros. Pero antes de emprender esta aventura contigo, mandé una carta a una amiga por si pasaba algo que supiera dónde estaba. No le dije a nadie más que me iba contigo. Los tres primeros días fueron bien, surgieron roces, pero supimos resolverlos. Parecía que estabas aprendiendo a controlarte. Pero hoy empezó de nuevo mi calvario. Se me olvidó poner el despertador, y tú me has levantado a voces recordándome lo estúpida que soy. El viaje de vuelta a casa, a toda velocidad, ha sido un infierno. Se acabó.

2 de agosto de 2005
HOY DEJÉ DE SUFRIR por amor. Reconozco que me equivoqué y gracias a mi hijos, mis amigos y el psicólogo he descubierto que estoy viva. Quiero y deseo que los dos encontremos nuestros caminos y la paz interna. Esta búsqueda de mí misma se ha convertido en una prioridad, no quiero seguir engañándome. Esta relación está acabada. Se ha convertido en una adicción muy dolorosa para los dos.
Yo he llegado a mi límite. No puedo más, ni llevar durante más tiempo el peso de que te hago sufrir y te creo dolor. Lo siento en el alma.
3 de agosto de 2005
TENGO QUE REPONERME y volver a mí. No busco la felicidad, pero sí la paz interior. Necesito emprender ese camino y no lo puedo compartir contigo, pues todavía tengo mucho dolor impregnado en mi piel. Tengo que llorar y patalear mucho para poder empezar de nuevo. Aun así, me agarro a la vida con ilusión. No me asusta volver a empezar, pero primero me tengo que recuperar físicamente.
Me encantaría poder escribirte una carta romántica y de amor, pero no puedo. Tengo mucho dolor que no me deja ya amarte.
12 de agosto de 2005
TODAVÍA NO ME HE ACOSTADO y mi pensamiento, mi corazón, te tienen presente. Me gustaría guardarte ahí y ser capaz de dejar de compartir mis sentimientos con los demás. No voy a bucar ningún hombre que te reemplace, para que mis cicatrices cierren bien y mi corazón se vuelva fuerte. ¿Por qué te echo tanto de menos?
Esta noche ha sido muy linda y divertida. Agradezco a Dios este bonito día, totalmente protegida y querida por mis amigos.
20 de agosto de 2005
SIGO PENSANDO EN TI, deseando una llamada que me calme un poco, que me dé un aliento de que me quisiste de alguna manera. No consigo acostumbrarme a que todo fue mentira. No puedo creer que haya seres tan crueles.
Pido y pido a Dios que me ayude a salir de esta obsesión que me mata lentamente, que me mata la ilusión de vivir, de amar, de sonreír… ¿Dónde estoy que no me encuentro? Quise estar a tu lado y ser tu compañera. No te puedo odiar, no sé por qué.
3 de octubre de 2005
TODAVÍA ESTÁS EN MI MENTE. Todavía tengo celos de soñarte en brazos de otras mujeres que no sean yo, todavía me duele saber que sales, te diviertes y sonríes.
Lo que no entiendo es por qué no consigo recordar tu parte oscura. Sólo a base de hablar y con un gran esfuerzo apenas saco un poquito de dolor. Eso sí, como alguien diga o haga algo que me traslade en sentimientos a lo tú me hacías sentir, se me abre un volcán de furia y llanto en el que se me separa el pecho de la espalda.
Cuando siento esto no quiero hablar, no quiero estar con nadie, me siento culpable de no ser más fuerte, me avergüenzo de que me vean los más cercanos, y sobre todo siento unas tremendas ganas de morir, estoy cansada, no puedo más. A veces pienso en que me podías haber matado y así haber terminado el trabajo que tan hábilmente desarrollaste con todas y cada una de las mujeres que nos hemos enamorado de ti. Porque ahora descubro que no soy la primera que ha pasado por esto.
20 de diciembre de 2005
INTENTO ANALIZAR estos cuatro años y medio. Estoy vacía y agotada física y sobre todo psíquicamente. No hay culpables, son simples situaciones que nos pone la vida, pero se nos ha ido de las manos. Ya no me queda nada que ofrecerte. Ya no te puedo amar, pues no me amo ni a mí misma. 1 de enero de 2006
Un intento de despedida
MI GRAN AMOR, mi gran destrucción. Recuerdo el sol, los atardeceres que compartimos… Estaban llenos de magia. Tu sonrisa me transmitió amor, esperanza e ilusión. Te sentía grande, con un gran corazón. Creí en tu capacidad de amar. Confié en ti hasta el fin de mis días a tu lado y mucho más, me creía cada dulce y agridulce palabra que me decías. De verdad confié en que nuestro amor era verdadero y estaba por encima de todo. Me equivoqué. Y me está costando mucho aceptarlo, comprenderlo y asimilarlo.
Ahora miro para atrás y el corazón se me desgarra. El alma me duele y el pecho aprieta. Me has engañado muy bien, muy bien. Me has absorbido hasta la última gota de energía, me has anulado, ofendido, insultado, golpeado, torturado, maltratado… Con toda tu crudeza, sin límites.
Deseo que esto se acabe. Quiero aceptar que me equivoqué. Quiero dejar de preguntarme «¿por qué?», de preocuparme por cómo estás, de que un día surja un milagro y todo sea diferente o por lo menos que hubiéramos seguido hablándonos, pero creo que eso no va a suceder… Deseo que me vuelva la ilusión de vivir, de reír, de soñar… Aunque no sea a tu lado.
No te quiero odiar. Sólo te quiero olvidar.
2 de enero de 2006
EN EL INMENSO TÚNEL DE LA OSCURIDAD, cuando más deseas parar, desaparecer, vas pasando y traspasando todo dolor físico para intentar olvidar lo que duele el alma, cuando el cansancio te puede y entra en ti la pasividad absoluta, la negación a la vida, a sentir, a oír, a comer. No hablas, pues te sientes fundida en la nada. Sólo sientes el dolor más profundo del corazón.
El túnel se va haciendo más negro, vas perdiendo el miedo a desaparecer, a dejar de existir, a volar como un suspiro. Tanto miedo a tener miedo hasta que se hace tu aliado. El miedo es tu amigo porque ya no tienes miedo a irte. Pero la vida se aferra a ti, tiene más fuerza. «No es así como se muere», te dice.
Llega un día, y otro, y otro amanecer. Aunque tú no quieras.
Junio de 2006
¡¡¡ BASTA !!!
NO MÁS GRITOS silenciosos. Sí más gritos sonoros, no de lágrimas y golpes, sino de una sociedad que dice «¡BASTA», que comienza a despertar, a comprometerse. Yo lo hago con estas palabras y pido ayuda a todo el que lea este diario.
Para un momento, sólo un momento. Deja de trabajar, de correr, del stress cotidiano y respira, siente por un momento, escucha el grito de los que sufren. Toma conciencia, no tengas prisa, no tengas miedo de SENTIR para ser más humano.
Muchas mujeres hemos dicho alguna vez en la vida: «a mí un tío no me hace eso». O «yo no se lo consiento ni a mi padre». Es extraño cómo caes en historias que no te crees ni tú misma. Yo he sido una mujer maltratada. ¿Y cómo se puede llegar a esto?, me preguntan. Llega un día en que aceptas un trato injusto, no le das importancia, apenas te das cuenta, «estará nervioso» —piensas— y lo justificas por miedo a sentir tu propia humillación. Es en ese momento cuando has perdido tu primera oportunidad de parar. Es sólo el primer paso, vendrán muchos otros que irán dejando su huella, vas perdiendo poco a poco tu dignidad, tus valores, tus referencias… Hasta la total anulación.
Dejando de sentir se puede aguantar un comportamiento violento y vejatorio, es parte de la normalidad de tu vida. Yo dejé de sentir; si no, no hubiera aguantado. Y al dejar de sentir, yo también cerré los ojos para no ver, me tapé los oídos para no escuchar. Y por eso, porque dejas de sentirte persona, vuelves una y otra vez con él. Ya no distingues. El corazón, la cabeza, el alma se separan del cuerpo. El dolor ya no duele.
Cuando decidí denunciar, empezó para mí un segundo maltrato. Encontré mucha ayuda, sí, pero también mucha incomprensión. Todos deberíamos comenzar a dejarnos sentir, para tomar conciencia del dolor ajeno, para comprometernos y que esto cambie, sin miedo al dolor, porque esta toma de conciencia nos puede llevar a ser más libres.
Ahora tenemos mucha información de las herramientas con las que contamos (sociales, judiciales, médicas y policiales). Estos profesionales nos ofrecen una ayuda, que no es poca, pero que a veces sujeta a limitaciones: leyes, jerarquías, falta de información a todos los miembros que trabajan en estos organismos… Descoordinación absoluta entre todos ellos, esto es lo que yo me he encontrado. Guardias que te protegen y ejercen como asistentes sociales, algunos médicos que no saben cuáles son sus obligaciones y se desentienden, abogados que están sujetos a la lentitud judicial y que sólo pueden funcionar como indica la ley y tener paciencia. Yo he acabado llamándolo «ADMINISTRACIÓN DE INJUSTICIAS», Insalud, Intolerancia, Incomprensión, Insensibilidad. Acabas sintiéndote muy sola ante tanta INCOHERENCIA.
Desde ese darnos cuenta, como mujeres, de que estamos solas, podemos renacer de nuestra propia muerte; si conseguimos una buena ayuda de referencia, ¡estupendo! Y si no, por pura supervivencia. Pero la sociedad sigue teniendo el papel principal en esta 'reinserción' de la mujer maltratada; también cuando hablamos de reinserción de un maltratador.
La primera y gran ayuda es el rechazo hacia un comportamiento brutal e insensible. Es la sociedad la que tiene que transmitir que no existe ningún tipo de justificación hacia el maltrato. Aquí sí que la INTOLERANCIA tiene que ser MÁXIMA. Si el maltratador llega a sentir el rechazo público, hay esperanza, pues habrá tomado conciencia de que no ha actuado bien, de que así no se trata a la persona que supuestamente ama, de que así ellos nunca sentirán el AMOR y de que así no forman parte de esta sociedad.
Os animo, desde aquí, a levantar la voz. ¡BASTA! No cerremos los ojos. No nos tapemos los oídos.
Sara estuvo enamorada de un hombre violento, agresivo y destructivo. Sola y aislada, un día empezó a escribir en un diario lo que sentía y vivía, para desahogarse, entenderse a sí misma e intentar comprender hacia dónde iba esa relación.

Del Diario de Sara : http://www.elmundo.es/documentos/2004/06/sociedad/malostratos/2006/diario_sara/index.html

Hoy, mientras sigue una terapia sobre dependencia emocional, intenta recuperarse y empezar de nuevo.Estos extractos de su diario representan la crónica más fiel de los cuatro años y medio más oscuros de su vida.

Chama 016

2009-11-24T15:51:00.000+01:00

Proxectos solidarios

2009-11-19T16:51:00.000+01:00

Como ben sabedes, dende accion social da Confraría estamos a traballar, con algúns Proxectos, uns deles e con AL ( http://www.accionliberadora.org/ ) e outros cunha Casa de acollida da nosa cidade, e a Cociña Económica, amén doutras necesidades que hai na nosa cidade... Dende a Confraría queremos perdirvos no só a vosa solidaridade, que xa en si e xenerosa, senón que estedes alerta das necesidades que hai preto de vos e que nos informedes para poder así, desde as nosas posibilidades, aportar tamén a nosa axuda.

Solaridad coas persoas que carecen de teito

2009-11-18T00:28:00.001+01:00

Cáritas Diocesana fai un chamamento á solidariedade coas persoas que carecen de teito Cáritas Diocesana, a través dun escrito difundido polo seu delegado episcopal, Xoán Xosé Fernández Fernández, fixo un chamamento á solidariedade coas persoas que carecen de teito. A organización humanitaria da Diocese de Mondoñedo Ferrol recorda que hai unha conta aberta en Caixa Galicia, cuxo número é o 2091-0200-08-3000392123, para todas aquelas persoas que desexen colaborar cos seus donativos na campaña Sen Teito deste ano. «Ofrecémonos para buscar, entre todos -di Xoán Xosé Fernández-, a forma de que se vaian formando novos grupos parroquiais e interparroquiais, e así a nosa rede de Cáritas se reforce e poida chegar a cada recuncho dá nosa diocese».

Di non a violencia de xénero

2009-11-16T17:06:00.000+01:00

Para uns, hoxe é un novo dia.Para ela,hoxe, é o mesmo dia de sempre.

Apenas fala,xa non sonrie, gustáballe tanto cantar...e agora a penas escóitaselle,está en silencio,parece cansada,angustiada,preocupada.O seu rostro reflexa unha mirada triste, o seu corazón está frio,conxelado,roto,esnaquizado.Está cheo de tristeza, de dor..non hai sitio para alegria nin felicidade.Son palabras prohibidas,sentimentos esquecidos.

O seu silencio é coñecido,ninguén a escoita,ninguén pode oirla.Soña con desexos de liberdade,de xustiza,pero sabe que son soños e que son afastados...

Apenas sae de casa,non esta permitido.Faille crer que debe corresponderlle con todas as tarefas da casa;fregar,pasar o ferro,coidar dos nenos... pois el chega cansado e o seu deber como muller é satisfacerlle,compracerlle,facerlle o camiño mais fácil.

Non está permitido protestar,pois todo aquel que expoña a súa opinión será castigado.Non vale nada,é só un obxecto que pode utilizar cando lle dá a gana.Algo que manipula e controla con facilidade.

El crese forte,con autoridade,respectable,pero en realidade é moi débil,un covarde,un ditador capaz de asinar sentenzas de morte mentres se toma un café pola mañá; porque cada golpe,cada insulto,cada ameaza é unha sentenza máis, e non lle custaría nada chegar á definitiva.

Ela non actúa,ten medo,obedécelle,comprácelle, e cando di algo que non lle gusta, el a tortura,castígaa,foi mala e debe ser castigada,é o correcto.

Ela está seca de tantas bágoas,sente impotente,sente abandonada.

Os seus fillos,unhas victimas máis.A súa filla pequena ten medo,chora,consola á súa nai, pero sabe que só pode facelo cando el se atopa fóra,pois tamén pode ser castigado.

O maior admíralle,enténdelle, e compórtase cunha actitude similar á súa.É posesivo,agresivo,covarde.

Ela xa non loita,está cansada de intentalo,sente unha mala esposa e unha mala nai,porque non é capaz de protexer aos seus fillos de alguén tan bruto,tan nefasto e dominante.

Xa non coñece os seus dereitos,non é considerada unha persoa,non ten nin voz nin voto,é como unha planta que está triste á que lle arrincan as súas follas e fana morrer aos poucos.

Hoxe, en pleno s XXI son miles as mulleres que padecen algún tipo de malos tratos.Tan pouco evolucionamos?

Dei NON á violencia de xénero.Revélache,porque TI es unha flor chea de cor e non unha planta marchita

De Yelena Gil Paz
Cofrade de la Merced

25 de Noviembre. Loita contra a violencia de Xénero

2009-11-10T22:34:00.000+01:00

Non che rendas, aínda estás a tempo
De alcanzar e comezar de novo,
Aceptar as túas sombras,
Enterrar os teus medos,
Liberar o lastre,
Retomar o voo.
Non che rendas que a vida é iso,
Continuar a viaxe,
Perseguir os teus soños,
Destrabar o tempo,
Correr os cascallos,
E destapar o ceo.
Non che rendas, por favor non cedas,
Aínda que o frío queime,
Aínda que o medo morda,
Aínda que o sol escóndase,
E cale o vento,
Aínda hai lume na túa alma
Aínda hai vida nos teus soños.
Porque a vida é túa e teu tamén o desexo
Porque o quixeches e porque che quero
Porque existe o viño e o amor, é certo.
Porque non hai feridas que non cure o tempo.
Abrir as portas,
Quitar os ferrollos,
Abandonar as murallas que che protexeron,
Vivir a vida e aceptar o reto,
Recuperar a risa,
Ensaiar un canto,
Baixar a garda e estender as mans
Despregar as ás
E intentar de novo,
Celebrar a vida e retomar os ceos.
Non che rendas, por favor non cedas,
Aínda que o frío queime,
Aínda que o medo morda,
Aínda que o sol póñase e cale o vento,
Aínda hai lume na túa alma,
Aínda hai vida nos teus soños
Porque cada día é un comezo novo,
Porque esta é a hora e o mellor momento.
Porque non estás soa, porque eu quéroche.

De Mario Benedetti

O Banco do Tempo

2009-10-31T13:04:00.000+01:00

Benestar retoma o Banco de Tempo e programa a primeira xuntanza da tempada para socios e cidadanía.

Informase de que o encontro, de carácter informativo, se celebrará o luns no Edificio Social ás 17.00 horas. Máis de 60 ferroláns se teñen sumado a este programa de intercambio no que o tempo é o valor de cambio

O Banco de Tempo é un programa que nacía o ano pasado na cidade a proposta do Concello e coa colaboración da Xunta de Galicia e que, aos poucos meses, lograba sumar máis de 60 socios e socias. Unha cifra que o situaba entre os máis exitosos de toda Galicia. O Banco de Tempo permitiu deste xeito tecer unha rede de cooperación na que os seus participantes compartiron e intercambiaron o seu tempo. Neste novo curso e a pesares do seu éxito, a continuidade do programa se viu amenazado ante a drástica reducción da aportación autonómica. Un obstáculo que, finalmente, superou o Concello.

Por isto, convocou a socios e persoas interesadas en sumarse á mesma a unha xuntanza este luns, 2 de novembro, no Edificio Social e a partir das 17 horas. Lémbrase que o Banco de Tempo é un sistema de intercambio no que as persoas participan ofrecendo o seu tempo nun determinado servizo e demandando o tempo doutras persoas para realizar actividades nas que estean interesadas, todo isto de xeito gratuíto, pois a unidade de cambio é a hora de tempo.

Como exemplo púxose que unha persoa pódese ofrecer a ensinar cociña caseira e recibir a cambio unhas clases de deseño de páxinas web doutra persoa socia do proxecto. Poden formar parte deste proxecto aquelas persoas que teñan ganas de participar nunha rede de axuda mutua na comunidade, que sexan activas e con gañas de cambiar as cousas na cidade, doadoras e receptoras de tempo.

En definitiva, búscanse persoas que queiran compartir tempo con outros membros do Banco de Tempo, onde o importante é dar e recibir. Por todo isto, anímase aos cidadáns a facerse socios desta iniciativa que permite traballar activamente en beneficio da comunidade, mellorar as relacións entre persoas de diferentes culturas e idades ou revalorizar o tempo de traballos das persoas, entre outras razóns.

En canto ás principais actividades que na primeira etapa de andadura do Banco de Tempo demandaron os seus socios, figuran tarefas domésticas, a atención a persoas (acompañamento, xestións na rúa..), idiomas (clases, traducións, conversacións...), actividades de ocio (xogos, cultura, música...), asesoramento e orientación (consultas informáticas, seguros, finanzas...), ou relacionadas coa saúde (ximnasia, relaxación...).

Todas elas se poden consultar na páxina web www.ferrol.es/bancodetempo, onde é posible ademais realizar todo tipo de consultas sobre o proxecto e coñecer a lista das actividades que ofertan e demandan os socios, as súas características e obxectivos ou como apuntarse nel, a través do teléfono 981 944 230 ou o correo electrónico bancodetempo@ferrol.es.

A súa sede está no Edificio Social, na rúa Sánchez Barcáiztegui, números 35-47. Lembrase que en Ferrol preto de 30.000 persoas se poden beneficiar directarmente deste ambicioso programa que ten entre os seus obxectivos romper co illamento e a soidade da vida urbana mediante a creación deste novo espazo onde se pode compartir, dialogar e desenvolver valores como a cooperación ou solidariedade, entre outros.

Talleres de capacitación social e laboral para integrar ás persoas sen fogar

2009-10-27T13:43:00.000+01:00

En Ferrol hai ao redor de 70 persoas sen teito. Un dato recollido nun estudo realizado polo Concello de Ferrol e remitido ao Valedor do Pobo que serviu de punto de partida ao organismo ferrolán para realizar un diagnóstico da situación de face a adoptar as medidas necesarias para favorecer a integración sociolaboral deste colectivo. Así, a pasada semana o Concello puxo en marcha un taller de habilidades sociais, autoestima e axuda na procura de emprego.

Dirixidos por unha socióloga e unha traballadora social da área de Incorporación Sociolaboral, neles paticiparon 23 persoas sen fogar -15 homes e 8 mulleres- no Centro Cívico de Caranza. Pero o programa Acompañamento, dentro do cal intégrase esta actividade, non se limita só a estas propostas senón que considera a sensibilización social, unha cuestión prioritaria. Por iso, o próximo 21 de novembro, Día das Persoas sen Fogar, o Concello visualizará o día a día deste colectivo nas distintas rúas do centro da cidade.

Serán cinco os espazos, situados de forma estratéxica a modo de itinerario, que se reservarán para a proposta co fin de que a cidadanía aproxímese á súa situación. O percorrido iniciarase na rúa Magadalena onde estará situado o "Mapamundi", un panel co mapa do mundo onde estarán debuxados os diferentes itinerarios vitais de persoas anónimas sen fogar acompañadas dunha breve historia da súa vida. "Camiñando", na rúa Galiano, terá como obxecto a reflexión a preto dos estereotipos que identifican ao colectivo e "Ou meu recanto", na rúa Real, un espazo no que se colocará unha butaca, unha manta, unha lámpada e unha mesilla cun libro e unha cunca de café que simbolicen un espazo propio. "Pirámide de necesidades", no Cantón de Molíns e "Espazo central", na praza de Armas, completarán o percorrido.

Con motivo do Día das Persoas sen Fogar, o Concello tamén convocou un concurso de debuxo para os nenos de Educación Infantil e Primaria que virará ao redor desta temática, do mesmo xeito que un premio de relato curto para alumnos de Bacharel -as bases da convocatoria publicaranse na páxina web do Concello-.

VII Xornadas de Sensibilización e Inmigración

2009-10-27T12:20:00.000+01:00

Permañece aberto prazo de preinscrición das VII Xornadas de Sensibilización sobre Inmigración e Interculturalidade que terán lugar os días 5 e 6 de novembro no Edificio Xoana Capdevielle do Campus de Elviña ata o vindeiro 30 de outubro. Prazas limitadas. Achego no documento adxunto o programa. Máis información na nosa web.
Como actividade complementaria das ditas xornadas, o mércores 4 terá lugar no Pavillón de Deportes do Campus de Elviña, un obradoiro de música e danza africana. A asistencia ao obradoiro é independente, e precisa inscripción (por rigurosa orde e ata cubriren as 20 prazas ofertadas)
Un saúdo,

Vanessa Míguez Martín
Técnica da Oficina de Cooperación e Voluntariado
Facultade de Socioloxía, andar 1º, módulo 2º
Campus de Elviña s/n, 15071, A Coruña
981 167 000; ext: 1740
www.udc.es/cooperacion

¿De que color es la piel de Dios?

2009-10-22T00:18:00.001+02:00

O berro silenciado

2009-10-15T12:44:00.000+02:00

ONGD Viraventos
الصداقة الفلسطينية ترحب
( Benvidos hirmans palestinianos )

: O Berro Silenciado The Silenced Shout
ونداء صامت

Presentación Xornadas Internacionais " O Berro Silenciado"Temos o gusto de convidarvos a participar nas Xornadas Internacionais sobre Palestina que estamos presentando desde nosa ONGD Viraventos.Como sabedes mantemos un forte compromiso con dar difusión á terrible situación que vive o pobo palestino, desde fai mais de 60 anos.Por este motivo querémosvos facer chegar a voz da poboación civil, tan afectada pola terrible ocupación dos seus territorios.
Na Coruña:As xornadas realizásense os días 16 e 17 de Outubro na cidade da Coruña.

Lugar: Auditorio do Centro Social Caixanova dá Coruña.

Enderezo: Avenida Da Marina, esquina casarua Da Fama.

Horario: Venres 16 de 10 a.m a 14 h

Sabado 17 de 10am a 14 h

Prezo: Subvencionado

Titulación: Un credito de libre configuración pola Universidade da Coruña

Inscripciónes: ongviraventos@yahoo.es

En Santiago De Compostela:
Lugar: Salón de Graos dá facultade de Ciencias Politicas e Sociais dá USCEnderezo: Campus Sur dá USC.

Horario: Luns 19 de 10 a.m a 14 h

Martes 20 de 10am a 14 hPrezo: 15€ podese pagar no lugar de celebración
Titulación: Un credito de libre configuración pola Universidade da Coruña

Inscripcións: http://es.mc286.mail.yahoo.com/mc/compose?to=ongviraventos@yahoo.es
---------------------------------------------------------------------------------------------Palestine: Sow The Soul por Hindi Mesleh
Paralelamente ás xornadas, realizásese unha exposición fotografica do fotografo palestino Hindi Mesleh, residente na cidade de Bethelem e que reflecten a realidade diaria do seu pobo.

A Coruña: Lugar: Centro Comercial " O Puerto Centro de Ocio "Datas: Do 15 o 30 de Outubro

Santiago De Compostela:Lugar: Galeria Sargadelos, Rua Nova 16Datas: Do 20 de Outubro o 4 de Novembro

Esperamos que asistades as nosas xornadas!!!!

ONGD Viraventos
Rua Barcelona 37,1ºA
15010 A Coruña
Tlf: 881 889 460
www viraventos.org
http://es.mc286.mail.yahoo.com/mc/compose?to=info@viraventos.org http://es.mc286.mail.yahoo.com/mc/compose?to=ongviraventos@yahoo.es

REBELATE

2009-10-15T00:37:00.001+02:00

Rebélate contra la pobreza

2009-10-13T15:48:00.000+02:00

Ferrolterra, por un Pacto Galego contra a Pobreza.

2009-10-10T15:49:00.001+02:00

Dende a Rede Social Ferrolterra - integrada por ás seguintes organizacións non gubernamentais e asociacións que traballan na comarca: Solidariedade Internacional , Mundo Cooperante, Lena, Enxeñería sen Fronteiras, Axuda en Acción e Fuco Buxán – queremos vos informar do acto previsto na cidade de Ferrol, dentro da Semana Galega de Mobilización contra a Pobreza, enmarcada dentro da campaña promovida pola Coordinadora Galega de ONG's para o Desenvolvemento.
En Ferrol, na Praza do Inferniño o día xoves 15 de Outubro de 18:00 a 20:00 horas, vai ter lugar unha concentración e votación popular (con urna) a prol dun Pacto Galego Contra a Pobreza.
Pretendemos, que este Pacto Galego sexa asumido polo Parlamento de Galicia e se implementen as políticas necesarias que require o cumprimento dos Obxectivos do Milenio:
Compromisos para aumentar a Axuda Oficial ao Desenvolvemento, ata acadar o 0,7% do PIB da nosa Comunidade Autónoma.
Compromisos na ponteciación de campañas de sensibilización para a cancelación da Débeda Externa dos países subdesenvolvidos.
Compromiso co cambio das políticas comerciais inxustas que rexen as relacións económicas cos países do Sur: consumo responsable, compra pública éticas, comercio con xustiza...
Pretendemos, que o compromiso pola erradicación da pobreza sexa real, permanente e sostido, fóra da loita partidista e electoral.
Adxúntase un dossier de prensa, xunto cos logos e carteis da campaña.
Asdo. Estefanía Doce.
Móbil: 637.037.241.

ANTECEDENTES

“Somos a primeira xeración capaz de erradicar a pobreza”. Esta frase, acuñada nas Nacións Unidas, converteuse no lema da maioría das ONGD españolas e galegas nos últimos anos.

No ano 2000 a Asemblea Xeral das Nacións Unidas aprobou a Declaración do Milenio, na que 189 Xefes de Estado e goberno se comprometeron a facer todo o posible para erradicar a pobreza, promover a dignidade humana, a igualdade, acadar a paz, a democracia e a sostebilidade ambiental. Para isto, e antes do 2015, deben acadarse os oito Obxectivos de Desenvolvemento do Milenio, que contén a devandita Declaración.

Trala Declaración do Milenio, a sociedade civil mundial organizouse para esixir aos seus gobernos que se responsabilizasen no cumprimento dos ODM, constituíndose así o “Chamamento Global de Acción contra a Pobreza” (GCAP, nas súas siglas en inglés)

No marco da GCAP, a Coordinadora Española de ONGD e todas as Coordinadoras autonómicas, entre elas a Coordinadora galega de ONGD, lanzaron no 2005 a Campaña Pobreza Cero (www.pobrezacero.org.), que constitúe unha das maiores mobilizacións que cada ano, arredor do 17 de outubro, teñen lugar en España e en Galicia, e na que participan a case totalidade das ONGD españolas e galegas.

Dende Galicia, ao amparo do impulso da Coordinadora Galega de ONGD, constituíronse pequenas redes locais impulsoras da Campaña Pobreza Cero nas sete principais cidades galegas: A Coruña, Lugo, Ferrol Ourense, Pontevedra, Santiago de Compostela e Vigo). Nestas redes participan as 48 ONGD integradas na Coordinadora Galega.

PACTO GALEGO CONTRA A POBREZA

O 19 de decembro de 2007, dentro das actividades de incidencia política que acolle a Campaña Pobreza Cero, e promovido pola Coordinadora de ONGD España, asinouse o Pacto de Estado contra a Pobreza por tódalas forzas políticas presentes no Congreso dos Deputados.

Este pacto tiña e ten como obxectivo principal o de establecer compromisos firmes e duradeiros na loita contra a pobreza, e o de facer que as políticas de cooperación poidan manterse no tempo, superando os cambios electorais de goberno.

Por que un Pacto Galego contra a Pobreza?

Malia á existencia dun Pacto de Estado contra a pobreza que vincula a todas as forzas políticas nun compromiso firme cara ao cumprimento dos ODM, ben é certo que dende as Comunidades Autónomas tamén se están a facer esforzos orientados á erradicación da pobreza, dende as respectivas áreas de cooperación ao desenvolvemento.

Galicia ten andado moito camiño na erradicación da pobreza. Nos últimos 8 anos, coa aprobación da Lei 3/2003 de Cooperación para o Desenvolvemento e coa instrumentalización desta cooperación a través do Plan Director da Cooperación Galega 2005/2009, tense establecido un novo marco legal para o traballo do sector da cooperación galega.

Pero ademais, son miles as e os galegas/os, que participan dende 2005 nas diferentes concentracións, manifestacións e actividades que a Coordinadora Galega organiza cada ano en outubro, dentro da Campaña Pobreza Cero. Milleiros de persoas e de sinaturas de apoio á Campaña amosan o compromiso da sociedade civil galega coa erradicación da pobreza.

Esta lexitimidade do apoio da sociedade civil é a que faculta á Coordinadora Galega de ONGD neste momento, para emprender a marcha cara á firma dun Pacto Galego contra a Pobreza, que recolla os compromisos co cumprimento dos ODM que a cidadanía galega vén reclamando dende 2005.

O Pacto Galego contra a Pobreza recollerá compromisos concretos para pór en marcha as medidas políticas que require o cumprimento dos Obxectivos do Milenio. E sobre todo no cumprimento do Obxectivo número oito que se corresponde co COMPROMISO POLÍTICO DOS PAÍSES DESENVOLVIDOS na loita efectiva contra a pobreza. Unha loita que pasa por cambiar as políticas estruturalmente inxustas que veñen rexendo as relacións Norte-Sur ate o momento e que se refiren ao comercio internacional, á débeda externa e á calidade e cantidade da Axuda Oficial ao Desenvolvemento, materializada na esixencia do 0.7% do PIB de cada país.

A COORDINADORA GALEGA DE ONGD

A Coordinadora Galega de ONGD é unha federación de ONGD que agrupa a un total de 48 organizacións que traballan no ámbito da cooperación ao desenvolvemento, a axuda humanitaria e de emerxencia, a educación para o desenvolvemento e a presión política.

Naceu no 1991 e está integrada na Coordinadora de ONGD-España desde abril de 2002 como membro de pleno dereito.

A misión principal da Coordinadora Galega de ONGD, tal e como o recolle na súa recente Planificación Estratéxica é contribuír á erradicación da pobreza nun marco de desenvolvemento sostible e promoción dos Dereitos Humanos, que propugna a eliminación de calquera tipo de discriminación, ademais da promoción da igualdade entre mulleres e homes en todas as súas áreas de traballo.

Para dar cumprimento a esta misión, a Coordinadora traballa principalmente na construción dun modelo de cooperación ao desenvolvemento de calidade e transformadora para Galicia, mediante a potenciación dun espazo de intercambio e reflexión das ONGD integradas concretado no avance das Comisións de Traballo e na liña de incidencia política común.

Traballa sobre todo no fortalecemento do sector da cooperación galega, para convertelo nun sector forte e representativo

O Comité Anti-Sida Lazos toma o relevo de Teima e álzase co II Premio Solidario Cidade de Ferrol

2009-10-07T12:36:00.000+02:00

A edil Beatriz Sestayo sinala que o seu proxecto busca a inserción de persoas que cumpren penas privativas de liberdade. A entidade, que foi elixida por unanimidade polo xurado, recibirá 5.000 euros, un distintivo e a divulgación do programa

A concelleira de Solidariedade, Beatriz Sestayo, anunciou o nome da entidade gañadora da segunda edición do Premio Solidario Cidade de Ferrol, que o ano pasado recaeu na Asociación Teima Síndrome de Down por un proxecto de “Emprego con apoio”. Nesta ocasión, o xurado decidiu por unanimidade entregar este galardón ao Comité Anti-Sida Lazos por un programa de traballos en beneficio da comunidade. Este ten como finalidade a reinserción social de persoas que están cumplindo penas privativas de liberdade. O acto de entrega do galardón terá lugar este venres, ás 13.00 horas, no Concello. A entidade recibirá un premio en metálico de 5.000 euros, un distintivo da Área de Solidariedade e o compromiso da Administración local de divulgar e promocionar o proxecto. Neste senso, a responsable das políticas sociais do Concello valorou o traballo desenvolvido por Lazos, que foi elixido de entre os nove proxectos presentados á convocatoria. O xurado estivo integrado por representantes dos cinco grupos políticos con representación na corporación municipal, por un responsable de Teima -cada ano, segundo se acordou, o gañador de cada edición formará parte do xurado da convocatoria seguinte-, pola Asociación de Colombianos e pola Asociación de Loita Contra as Enfermidades do Ril (Alcer), en representación, estas últimas, das entidades sociais. A edil lembrou que o Premio Solidario quere recoñecer os esforzos de iniciativas e proxectos desenvolvidos no eido da solidariedade, o voluntariado e a cooperación non só a nivel local se ben teñen preferencia aqueles que teñan en Ferrol o seu campo de actuación, senón tamén no ámbito internacional. Entidades sociais, ONGs, fundacións e persoas físicas maiores de 18 anos poden concorrer a este galardón, para o que este ano o Concello modificou as bases de cara a garantir unha maior transparencia e facer máis sinxelo o traballo do xurado. Neste senso, a concelleira de Solidariedade explicou que se introduciu un baremo para determinar o grao de compromiso dos proxectos presentados cos fins solidarios que promove este galardón, outorgándose de 2 a 14 puntos segundo as características de cada proxecto. Analizouse, pois, a sua solvencia técnica, así como o feito de que favorecese a participación directa dos beneficiarios convertendo á poboación protagonista da acción promovida. Tamén se puntuou a posta en marcha de dinámicas que favorecesen o autodesenvolvemento, a promoción da igualdade de xénero, o seu axuste aos obxetivos da Área de Solidariedade, Cooperación e Voluntariado ou que tivesen como destinatarios a sociedade en xeral e colectivos con dificultades específicas en particular. O respecto do medio ambiente, a súa incidencia na comarca de Ferrol ou a súa respostaáas necesidades do lugar son outros dos aspectos que tiveron en conta os membros do xurado á hora de valorar os proxectos presentados a esta segunda convocatoria. A estes súmase o seu planteamento formal e ou seu carácter innovador.

Sabíades que...

2009-10-04T22:10:00.000+02:00

O TRABALLO SOCIAL

A profesión de traballo social promove o cambio social, a resolución de problemas nas relacións humanas e o fortalecemento e a liberación do pobo para incrementar o benestar. Mediante a utilización de teorías sobre comportamento humano e os sistemas sociais, o traballo social intervén nos puntos nos que as persoas interactuan coa súa contorna. Os principios dos Dereitos Humanos e a Xustiza Social son fundamentais para o traballo social.

COMENTARIO

O traballo social nas súas distintas expresións diríxese ás múltiples e complexas relacións entre as persoas e os seus ambientes. A súa misión é a de facilitar que todas as persoas desenvolvan plenamente as súas potencialidades, enriquezan as súas vidas e a prevención das disfuncións. O traballo social profesional está enfocado á solución de problemas e ao cambio. Por iso, os traballadores sociais son axentes de cambio na sociedade e nas vidas das persoas, familias e comunidades para as que traballan. O traballo social é un sistema de valores, teoría e práctica interrelacionados enstre si.

VALORES

O traballo social creceu con ideais humanitarios e democráticos, e os seus valores baséanse no respecto á igualdade, o valor e a dignidade de todas persoas. Desde os seus comezos, fai máis dun século, a práctica de traballo social centrouse en facer fronte ás necesidades humanas e desenvolver o potencial humano. Os dereitos humanos e a xustiza social constitúen a motivación e a xustificación da acción do traballo social. En solidariedade con quen están en desvantaxe, a profesión loita por mitigar a pobreza e liberar aos vulnerables, excluídos e oprimidos, promovendo o fortalecemento destes e a súa inclusión social. Os valores do traballo social están expresados nos códigos de ética profesional nacionais e internacional.

TEORIA

O traballo social basea a súa metodoloxía nun corpo sistemático de coñecementos sustentados na experiencia e derivados tanto da investigación e avaliación da práctica incluídos os contextos locais e indigenos. Recoñece a complexidade das interaccións entre os seres humanos e a súa contorna así como a posibilidade de que, por unha banda, as persoas véxanse afectadas polas múltiples presións que recaen sobre elas e doutra banda, a posibilidade das mesmas de cambiar devanditas presións incluídos os factores biopsicosociales. A profesión de traballo social recorre a teorías achega do desenvolvemento e comportamentos humanos así dos sistemas sociais, para analizar as situacións complexas e facilitar os cambios persoais, organizativos, sociais e culturais.

PRACTICA

O traballo social enfróntase ás fronteiras, desigualdades e inxustizas que existen na sociedade. Responde ás crises e urxencias así como ás problemas persoais e sociais do día a día. Utiliza distintos coñecementos, técnicas e actividades consecuentes co seu centro de atención holístico nas persoas, por unha banda e nas súas contornas por outro. As intervencións de traballo social abarcan desde os procesos psicosociais focalizados a nivel individual, ata o compromiso coa política, a planificación e o desenvolvemento sociais. Estes inclúen o asesoramento, o traballo social de casos, o traballo social con grupos, a pedagoxía social e a tratamento e terapia familiar, así como esforzos para axudar ás persoas a obter servizos e recursos comunitarios. As intervencións tamén inclúen a dirección de organismos, organización comunitaria e o compromiso coa acción sociopolitica para influír na política social e o desenvolvemento económico. O centro de atención holístico do traballo social é universal pero as prioridades da práctica do traballo social variarán dun país a outro e entre períodos de tempo dependendo das circunstancias culturais, históricas, e socioeconómicas.

* Esta definición internacional da profesión de traballo social substitúe á definición da FITS adoptada en 1982. Enténdese que o traballo social no século 21 se dinámico e evoluciona. Por iso ningunha definición debese considerarse de forma exhaustiva. Aprobado pola Asemblea da FITS, Montréal, Canada, en xullo de 2000

EMERXENCIA SOCIAL

2009-09-21T12:57:00.000+02:00

COMUNICADO DE PRENSA EMERXENCIA NUTRICIONAL NON SUROESTE DÁ REPUBLICA CENTROAFRICANA

A crise económica ten sido a pinga que colmou ou vaso dunha poboación xa moi vulnerable Médicos Sen Fronteiras (MSF) está respondendo actualmente a unha emerxencia nutricional non suroeste dá República Centroafricana. Alertados polas autoridades locais, vos equipos de MSF abriron non espazo dun mes catro centros nutricionais nas localidades de Carnot, Voda, Nola e Gandoula e puseron en marcha varios programas de tratamento ambulatorio. As primeiras evaluacións puseron de manifesto unhas taxas de desnutrición severa de ata ou 7% nalgunhas zonas, moi por riba do limiar de emerxencia. A crise non sector dás minas, do que dependen moitos habitantes dá rexión, foi a pinga que colmou ou vaso dunha poboación xa de seu moi vulnerable. En apenas un mes e medio máis de 1.300 nenos, a maioría sufrindo desnutrición severa, foron admitidos programar de MSF. Un gran número presentaban ademais complicacións médicas e tiveron que ser hospitalizados. ¿É difícil atopar entre os pacientes a un neno que estea soamente desnutrido, pois todos teñen algunha enfermidade máis que complica excesivamente o seu delicado estado?, explica Clara Delacre, coordinadora de MSF en Nola. Unha porcentaxe moi alta de pacientes chega con graves enfermidades respiratorias e moitos outros teñen malaria ou diarreas, tuberculoses, SIDA ou pneumonía. ¿Varios elementos poden explicar esta situación, un deles é a crise que atravesa o sector dos diamantes, o principal sustento de gran parte da poboación da zona.?, explica Delacre. A crise deixou a moitos homes que traballaban nas minas sen traballo e sen ingresos. Ademais, moitos dous comercios de compra-venda de diamantes e ouro tiveron que pechar nos últimos meses. A crise económica, sen embargo, só é un factor coiuntural que se sumou ás dificultades crónicas dá rexión: unha dieta moi pobre baseada na mandioca, a falla de acceso á saúde de gran parte dá poboación e ou feito de atoparnos en plena estación de choivas, ou que aumenta ou risco de padecer malarias ou outras enfermidades. Na rexión, a dieta común baséase case exclusivamente na mandioca. Outros produtos básicos como a carne convertéronse en algo tan difícil de atopar como vos diamantes. Segundo contan vos habitantes dá zona, ou problema empezou cando grupos de bandidos comezaron a ameazar aos gandeiros. Estes fuxiron cara Camerún e a día de hoxe non volveron. Ademais, outro factor desencadeante dá crise é a falla de acceso á saúde. Vos servizos médicos e as medicamentos son de pago, ou que na práctica vos deixa fora do alcance a maioría. Un problema que se ten visto agravado coa recente caída de ingresos de moitas familias. ?MSF veu aquí para responder á urxencia tratando aos casos máis severos. A crise dos diamantes foi o detonante que levou a esta situación, pero hai problemas de fondo que requirirán unha resposta máis ampla?, comenta Delacre. MSF traballa na República Centroafricana desde 1997. Na actualidade, a organización médico humanitaria leva proxectos de asistencia a poboacións afectadas pola violencia en todo ou noroeste do país, en Kabo, Batangafo, Boguila, Markounda, Paoua e Bocamanga.

Para máis información:

María Díaz Martínez (delegada de MSF na zona noroeste). Tel: 981 58 70 91 ou 629187005 / msf-noroestebarcelona.msf.org Fotos para prensa dispoñibles en: http://www.msf.es/varios/MSF_RCA_Desnut_Fotos.zip

A Virxe da Mercé

2009-09-07T21:40:00.000+02:00

E a Patroa universal dos internos nas prisións. Así o considera a Igrexa e así se celebra en todas as prisións da nosa nación. Como foi a orixe desta advocación mariana? No século XIII de éraa cristiá (polos anos 1200), miles de persoas vivían en catividade, consideradas como escravas ao servizo dos seus donos. Estas persoas eran arrincadas dos seus fogares con motivo de guerras ou incursións en países cristiáns. Era pouco o que se podía facer por elas, e practicamente había moi poucas posibilidades de volvelas a ver. Por outra banda as condicións de vida dos cativos eran moito peores do que podemos imaxinar. Non tiñan dereito algún e estaban á plena vontade dos seus donos. O mundo cristián sufría con esta situación, e sufrían sobre todos os pobres. Con todo o pouco que puidese facerse tampouco se facía, por falta de vontade, por falta de medios ou por falta de organización. Na noite do 1 ao 2 de agosto de 1218, na cidade de Barcelona (España), San Pedro Nolasco suplicaba ao ceo a liberdade para tantos pobres cativos con perigo de perder a súa fe. Entón tivo unha visión. Era a Virxe María que lle ordenaba fundar unha Orde Relixiosa co nome de "A Mercé" para a redención dos cativos. Así foi o nacemento da devoción á nosa Señora da Mercé ou das Mercés, como advocación que se dirixe a María en canto é portadora da liberdade e libéranos das ataduras do corpo e do espírito. "Mercé" quere dicir misericordia para cos privados de liberdade. San Pedro Nolasco fundou a Orde da Mercé o 10 de agosto de 1218 na Catedral de Barcelona, coa presenza do Bispo e o Rei, os cales confiaron nos Mercedarios e déronlles facilidades e axudáronlles a levar adiante a tarefa. Aqueles Santos relixiosos puxeron ao choio. Todo indica que eran valentes, pois se lanzaron a ir a terras de mouros, onde non tiñan dereito algún e onde estaban expostos a calquera tipo de perigos. Indica que eran bos comerciantes pois discutían cos donos os prezos do escravo, procurando pagar o menos posible a fin de redimir a máis persoas. Pero sobre todo vemos con claridade que eran Santos: comprometíanse, con xuramento, a quedar no lugar do escravo, como o fixo Xesucristo coa humanidade, se iso fose necesario para a redención do cativo, se corría perigo a súa fe cristiá. Deste xeito innumerables Mercedarios quedaron de reféns e esperaron a morte, coa alegría de poder restituír a liberdade a outros cristiáns en perigo de perder a súa fe. Os relixiosos Mercedarios puxeron sempre á Virxe como protectora e guía na tarefa de redención dos cativos. Deste xeito os cativos liberados víanse obrigados a acudir ao santuario da Virxe da Mercé para darlle grazas pola liberdade que lles conseguiu. A devoción á Virxe da Mercé estendeuse por todo o mundo, pois poucas cousas hai que tanto desexamos como a liberdade.

A Virxe da Mercé, "nosa sen igual Nai e Protectora" (P. Zegrí) expresa o que nós e nós desexamos ser. María é modelo de muller que, sen afastarse do mundo, inmersa na cotidianidad, soubo facer presente na súa vida a mensaxe cristiá. O seu mesma virginidad non ten só un sentido físico, senón que é signo de dispoñibilidade. Só desde esta óptica, "polo reino dos ceos," -como nos di Jesús-, ten sentido. Como ela, os que nos sentimos mercedarios habemos de estar atentos á palabra de Deus que se nos anuncia desde o misterio do día a día. A nosa vocación non é un acto da vontade, nin tampouco un desexo. A vontade e o desexo están presentes no noso dicir si, no noso fíat, como en María. Pero a vocación é iso, chamada. Unha chamada desde a vida, desde as nosas circunstancias concretas, desde o noso quefacer cotián. Divos chámanos para que descubramos o seu santuario no noso interior, "en espírito e en verdade". O misterio da anunciación, require a resposta da encarnación. E María dixo si. Pero non se limitou a asentir coa cabeza ou coa palabra, senón coa vida. Ela encarnou a Palabra, ela encarnou a Jesús, fíxoo presente no mundo. Así o seu fiat, e con el o noso, non é só un si, senón un "fágase a túa vontade" sobre a miña existencia. E a túa vontade sobre nós non é outra senón que procreemos a palabra, que sigamos neste século XX facendo a Jesús presente na nosa sociedade. Non fan falta xestos heroicos, senón deixarse facer, deixarse levar ao misterio de ser elixidos, non por ser mellores, senón a pesar da nosa debilidade. Divos ámanos a pesar de nós, ata contra nós... O testemuño de María é que "o Señor fixo obras grandes" por ela; que a elixiu por ser pequena, humilde. O resto é obra de Deus nela, don, gratuidade, mercé. A Virxe da Mercé é, polo tanto, Virxe da humildade, da pequeñez; é o recoñecemento de que "o Señor fixo en min marabillas". Non é que eu sexa marabillosa, senón que El fai posible a grandeza do barro. A Virxe da Mercé é a virxe da gratuidade, a dispoñibilidade, do don, a liberación da peor das escravitudes que é crerse independentes del. É a virxe que descobre que a súa vida é historia de salvación. Pero a Virxe que encarna a Palabra, que fai presente a Deus na historia, é tamén a nai do desprendemento. Ela non se garda a Jesús no seu seo. Dáo a luz, entrégao ao mundo, preséntao como instrumento de salvación. "Facede o que el vos diga". E é tamén a Virxe do apostolado, do anuncio. É a muller que, apoiada por Deus, ponse en camiño para anunciarlle a Isabel, que tamén estaba encinta, que tamén encarnaba a palabra, que no seu seo está a Palabra definitiva, a que fai saltar de gozo. María é tamén a muller sensible aos pequenos problema dos demais. E a que non rehuye a cruz, os grandes problemas. Sabe arrincarlle a luz ao sinxelo e iluminar con ela os pequenos e grandes acontecementos, como asumir a morte sen sentido aparente do inocente. Ela está pendente de todo nas vodas de Caná e firme ao pé da cruz. Pero María é tamén a Virxe de Pentecostés. A que se deixa alagar polo Espírito Santo, que é o que fai posible toda a tarefa que é vivir. Non nos preocupemos. É unha tarefa imposible para nós, pero para Deus non hai nada imposible: das pedras puiden facer brotar santos; do barro pode sacar vasijas cheas de bo viño; Que a nada pode facer un universo marabilloso. Non es ti. A túa vida é un don. Deus fará en ti a obra grande: "O Señor fixo en min marabillas, gloria ao Señor".

Día Internacional da Solidadridade

2009-08-28T17:22:00.000+02:00

O Cantón de Molíns acollerá durante todo o fin de semana o II Certame Solidario de Ferrol, que incluirá música, talleres, un mercado de comercio xusto e xogos para os máis pequenos.

O evento contará coa actuación musical do cantautor cubano Karoll Willians Pérez. A iniciativa do Concello de Ferrol ten por obxecto conmemorar o Día Internacional da Solidariedade. Así, no marco da praza da Constitución e o Cantón de Molíns, as entidades sociais volverán cobrar protagonismo nesta feira solidaria, que se desenvolverá mañá, sábado, e o domingo. Un dos moitos alicientes deste encontro é a promoción de valores como a cooperación, a solidariedade e a igualdade.

No certame participarán unha vintena de entidades das áreas de Dependencia, Diversidade Funcional, Incorporación Socio-laboral, Inmigración, Drogodependencias e Solidariedade, xunto coa Marcha Mundial pola Paz e a Non Violencia e o propio Concello de Ferrol, que ofrecerán información sobre as súas actividades.

A inauguración terá lugar mañá ás doce do mediodía, coa apertura da Feira de Entidades Solidarias. Estarán presentes Parkinson Ferrol, Dignidade, Lazos, Cogami, Alcer, Agal, Teima e Afal, así como a Asociación de Uruguaios, Asmirefe, Asociación de Colombianos, Asfedro, A Xoaniña, Adra, Solidariedade Internacional, Axuda en Acción e Cruz Vermella. Media hora máis tarde, inaugurarán oficialmente o certame e darase lectura a un manifesto por parte da Marcha Mundial pola Paz e a Non-Violencia, entidade á que o Concello dedica este ano o evento.

Para a unha da tarde está programada a actuación musical do cantautor cubano Karoll Williams Pérez, autor da canción contra a guerra de Iraq "Dí que non" . Trátase dun manifesto contra o conflito bélico no que non só puxo a voz principal, senón que tamén elaborou o videoclip que o fixo mundialmente coñecido e que se convertería na bandeira das manifestacións que se celebraron en multitude de países dos cinco continentes. Williams estará acompañado pola Banda Hoyo Colorao, á que dirixe e para a que compón, e coa que actuou en importantes escenarios do mundo, xunto a afamados artistas como Chucho Valdés, Vanos Van ou Vico C.

Xa pola tarde, a feira abrirá ás cinco cun taller de iniciación á percusión a cargo de Trópico de Grelos. Ás seis, Dinamo impartirá un taller de "Traballo decente para unha vida decente", e xa ás sete, Karoll Williams e Adrián Infante dirixirán a pintada.

A nota musical da tarde correrá a cargo de Trópico de Grelos, que interpretará un pasacalles titulado "Batuke Galego".

O domingo, ás doce, farase entrega dun cheque de 10.000 euros ao Fondo de Cooperación e Solidariedade para un proxecto solidario en Gaza. A continuación haberá un taller de malabares a cargo de Circusfusión e da Asociación de Malabaristas e Novo Circo de Ferrolterra. Para as cinco está programado un espectáculo de Fredi Circanelo, ás seis haberá un novo taller de "Traballo decente" e coa música de Urumundo poderase o punto final ao certame.

Acción contra a Fame

2009-08-26T13:34:00.001+02:00

Ola a todas e todos, facemos púbico un email da OCV da UDC
sobre varias actividades que pensamos poden ser do voso interese.
Un saúdo,

Vanessa Míguez Martín
Técnica da Oficina de Cooperación e Voluntariado
Facultade de Socioloxía, andar 1º, módulo 2º
Campus de Elviña s/n, 15071,
A Coruña
981 167 000; ext: 1740-1752
www.udc.es/cooperacion

Estimados amigos/as:

Acción contra a Fame Galicia ten o pracer de convidarlle á presentación e á estrea en diferentes pontos de Galicia da película documental “854”.

Datas e lugares:

- 1 de Setembro, ás 19:30 h. no Fórum Metropolitano, Parque Europa, da Coruña.

- 7 de Setembro, ás 20 h na Casa da Xuventude, r/ Celso Emilio Ferreiro, de Ourense.

- 10 de Setembro, ás 20 h no Centro Social de CaixaNova de Vigo.

- 15 de Setembro, ás 18 h na Biblioteca Pública Nodal, en Lugo.

- 17 de Setembro, ás 20 h no Teatro Principal de Pontevedra.

- 18 de Setembro, ás 20:30 na Sociedade Liceo de Noia.

- Por confirmar en Setembro, Ferrol.

Nestas presentacións tamén se incluirá a recentemente galardoada campaña de “NO HUNGER”, que busca que a fame sexa considerada o centro da axenda política internacional www.pideseloaalgore.org

Por outra banda,

- Na semana do 31 de Agosto ao 5 de Setembro poderase visitar tamén no Fórum Metropolitano da Coruña a exposición “Mama-Hambre”, que reflicte a relación da muller coa fame en Angola.

- Entre o 3 e o de Setembro, e o 4 de Outubro poderase visitar tamén a Exposición “De Níxer a Nicaragua: dúas caras da Fame”, no Centro Social de CaixaNova de Vigo.

Convidámosvos á asistir e a facer difusión destas interesantes actividades,

Atentamente,

Marcos Ulloa

Responsable de Proyectos. Delegación Galicia

mulloa@achesp.org

Fundación ACCIÓN CONTRA EL HAMBRE ACF-Spain

www.accioncontraelhambre.org

Avda. Rosalía de Castro, 158 1º

15706 Santiago de Compostela (Spain)

Tlf: +34 98 152 32 65

Skype: achmarcosulloa
Fax: +34 98 152 32 65

O II Certame Solidario homenaxeará no Cantón á Marcha Mundial pola Paz

2009-08-18T21:34:00.000+02:00

Coincidindo coa conmemoración do Día Internacional da Solidariedade, o Cantón de Molíns acollerá a última fin de semana de agosto a celebración do II Certame Solidario de Ferrol.

A cita incluirá ademais da presenza das asociacións que forman parte do Consello Social un gran número de actividades lúdicas cun nexo común: a solidariedade. Así, haberá música, obradoiros, xogos e un mercado de comercio xusto. Asemade, a edil explicou que durante o transcurso das celebracións se entregarán todos os cartos recadados na campaña de axuda ó pobo palestino.

Un dos obxectivos que persegue este evento é o de dar a coñecer á cidadanía en xeral a labor que durante todo o ano desenvolven as diferentes entidades sociais. Cada unha destas asociacións contará co seu propio “stand” para dar información ós visitantes. Ademais, a edila sinalou que se “poderá ver in situ algúns dos seus proxectos”. Xunto coas asociacións que forman parte do Consello Social, distribuídas segundo as áreas que conforman o Plan Estratéxico, participarán neste evento diferentes organismos de cooperación da Comunidade Galega. Entre eles cabe citar ó Fondo Galego de Cooperación, Solidaridade Internacional ou Axuda en Acción.

O II Certame Solidario rendirá tributo á Marcha Mundial pola Paz, que contará cunha caseta propia para divulgar e dar a coñecer este proxecto. Trátase dunha acción promovida pola Organización Internacional “Mundo sin guerra” que botará a andar o vindeiro 2 de outubro en Nova Zelanda. Durante o seu percorrido por todo o planeta a marcha chegará a Ferrol a finais de outubro. Durante a fin de semana o Cantón de Molíns albergará todo tipo de actividades vinculadas coa solidariedade. Sen dúbida, un dos pratos fortes será o concerto do cantautor cubano, Karoll Williams Pérez, autor da canción “Di que no”, contra a guerra de Irak e que se convertiu en todo un símbolo contra o conflito bélico. O seu concerto será pola mañá e pola tarde. Acompañado por Adrián Infante, elaborará un mural pola paz e a solidariedade. Ademais, haberá obradoiros polo traballo digno a cargo da ONG Solidaridade Internacional; as actividades para os cativos que participen nos CUFO estarán adicadas á solidaridade e a paz; haberá varios postos de comercio xusto, así como pasarrúas ou diferentes actividades que axudarán a convertir o Cantón de Molíns na capital do humanismo.

Dereito de vivir

2009-08-15T20:35:00.001+02:00

El derecho de vivir
poeta Ho Chi Minh,
que golpea de Vietnam
a toda la humanidad.
Ningún cañón borrara
el surco de tu arrozal.
El derecho de vivir en paz.
Indochina es el lugar
mas allá del ancho mar,
donde revientan la flor
con genocidio y napalm;
la luna es una explosión
que funde todo el clamor.
El derecho de vivir en paz.
Tío Ho, nuestra canción
es fuego de puro amor,
es palomo palomar
olivo de olivar
es el canto universal
cadena que hará triunfar,
el derecho de vivir en paz.

Un novo blog social da Mercé

2009-08-12T16:42:00.000+02:00

Recibimos un email do noso compañeiro Luis Callejas que literalmente os copio:

OLA: O noso novo blog xa está en marcha. Trátase dunha iniciativa que parte da obra social de Caixa Madrid para potenciar as redes sociais a través de Internet. Para iso propúxonos a algunhas entidades sociais un concurso de blogs. Posto que as tradicionais redes veciñais e sociais entraron en fase terminal, os mozos migrantes cos que traballamos non atopan canles de participación, lugares de encontro nin foros nos que a súa voz sexa escoitada. Por iso queremos que o noso blog sexa un amplificador de voz dos mozos migrantes, un lugar de encontro intercultural, un espazo para o debate, para a reflexión, para o compromiso.

Entra agora mesmo en http://www.estaestuobra.es/lamercedmigraciones/, bótalle unha ollada, deixa a túa opinión, as túas propostas e, se che gusta o que ves, vota polo noso blog. Reenvíalo tamén aos teus contactos. Canta máis xente acceda ao que se vai a dicir aí, menos descoñecida será a realidade dos mozos migrantes e máis posibilidades haberá de cambiala.

Moitas grazas e vémonos no blog. Pódese votar todos os días. Pasádeo a todos os vosos contactos.
--
Luís Callejas
luiscallejas@lamercedmigraciones.org
www.lamercedmigraciones.org

A Mercé Migracións pretende ofrecer unha resposta integral ante a realidade excluínte que viven as persoas refuxiadas e inmigrantes menores e mozas non acompañadas. Para iso desenvolve diversos proxectos de acollemento residencial, acompañamento socioeducativo, autonomía e inclusión sociolaboral, intervención psicosocial, asesoramento legal, sensibilización e participación social. Ao redor do seu Centro de Integración Sociolaboral para Inmigrantes, conta con cinco centros con capacidade para 45 menores e novas, nos que un equipo de 30 profesionais e outros tantos voluntarios/as sociais desempeñan as súas tarefas, amparadas por unha metodoloxía de traballo que non depende da idade nin da permanencia por un determinado período das persoas migrantes, senón da consecución duns obxectivos reais de autonomía persoal, legal, laboral e económica.

http://www.estaestuobra.es/lamercedmigraciones/

Ábrese o prazo para as candidaturas do II Premio Solidario

2009-08-06T19:02:00.000+02:00

A publicación no Boletín Oficial da Provincia da convocatoria para optar ao II Premio Solidario Cidade de Ferrol -dotado con 5.000 euros e a promoción e divulgación do proxecto- supón a apertura do prazo de presentación de candidaturas, que poderán formalizarse no rexistro municipal ata o 5 de setembro.

O galardón creouse para premiar as iniciativas e proxectos no campo da solidariedade, a cooperación e o voluntariado, tanto no ámbito local como nacional, aínda que teñen prioridade os que teñan o seu campo de actuación en Ferrol. Poderán participar tanto entidades sociais como asociacións, ONGs ou fundacións, así como as persoas físicas maiores de 18 anos. A proposta poderá partir do propio autor ou de alguén alleo a el.

Este ano introduciuse un baremo que prima, sobre todo, a solvencia técnica e a participación directa no proxecto dos beneficiarios. Na primeira edición gañou o premio Teima.

XA CHEGAMOS A Sto DOMINGO CO COLECTOR

2009-07-13T17:47:00.000+02:00

A alegría xa chega a todos en Santo Domingo O pasado 21 de Xuño o colector,que prepararamos entre todos, chegou ao porto de Rio Haina en Santo Domingo. Alí logo dos pertinentes tramites coa autoridades foi retirado polo noso irmáns de Santo Domingo, Frei Tomás e P. Angel Cadro e proximamente será distribuídos entre todos os nosos amigos da parrqouia de Nosa Sra. de Guadalupe onde ambos traballan. Moitas grazas a todos polo voso esforzo e solidariedade e un feliz verán cheo de alegría.

Os nenos da fame e as voces do mundo...para reflexionar nas vacacións

2009-07-04T20:25:00.000+02:00

ANIMO SUSI

2009-07-04T00:21:00.000+02:00

Pois, non, non vas sóa, ainda que ti estés soa nesa fría mesa de operacións non esquezas que todos nos tamén estaremos contigo na oración e tamén no noso corazón... Que a Nosa Nai da Mercé e o Redentor te fortalezcan e den alento a túa vida.

O 84% das mulleres da Casa de Acollida foron maltratadas

2009-06-26T23:01:00.001+02:00

Un total de doce mulleres e catro menores recibiron asistencia social na Casa de Acollida no primeiro semestre do ano. Así se recolle na memoria elaborada pola Concellería de Muller, levada onte á Comisión de Benestar. Sin esquencer a Casa de Acollida que tamén posúe a Asociación Padroado Concepción Arenal en Ferrol.

De forma temporal e por motivos de urxencia da súa situación persoal, estas usuarias do centro necesitaron unha atención integral por parte dos Servizos Sociais municipais. Segundo consta na memoria, os malos tratos sitúanse á cabeza en canto aos motivos que levan a estas mulleres a entrar na Casa de Acollida Social. O 42% faio por causa dunha situación de violencia machista no ámbito familiar e o 42% sufriu malos tratos fóra da familia. Así mesmo, un 8% faio tras sufrir malos tratos e agresións sexuais e o 8% restante, por outros motivos. En canto á canle de acceso a este servizo, a metade das mulleres fixérono tras ser derivadas polos Servizos Sociais; o 38% polas Forzas e Corpos de Seguridade do Estado e o 12% restante polos servizos de saúde. A ocupación desta instalación situouse nun 40% e a estancia media das usuarias adoita durar ao redor dos 45 días.

Á vista destes datos, hai á necesidade de levar a cabo un traballo en rede cos recursos comunitarios e incidiu en que tanto as mulleres como os nenos teñen cubertas as súas necesidades básicas na Casa de Acollida. Ao mesmo tempo búscanselles alternativas de lecer que fomenten a súa interacción coa comunidade.

Gran parte do traballo que realizan os servizos municipais céntranse na tramitación de recursos económicos e de vivenda, xunto coa coordinación con recursos de atención especializada.

Aberto o prazo de solicitude para a Casa Solidaria da nosa cidade

2009-06-23T15:19:00.000+02:00

A concelleira de Benestar Social e Solidariedade anunciou que o Concello abriu o prazo para que as entidades sociais soliciten un espazo nas instalacións da Casa Solidaria, que o próximo outono inauguraranse na avenida de Vigo.

Asociacións que traballen no ámbito social, da solidariedade, cooperación e voluntariado que carezan dun local propio ou gocen deste en réxime de aluguer poden xa demandar un espazo nas novas instalacións municipais.

A este respecto, a edila informou de que as obras do inmoble, que ocupará unha superficie de 1.000 metros cadrados distribuídos en seis plantas, baixo, terraza practicable e soto -cada planta terá uns 140 metros cadrados- están a piques de finalizar. Só está pendente o pintado interior, a instalación dun transformador e do mobiliario.

Por iso, a administración local abre o proceso para coñecer que entidades están interesadas en situarse nesta Casa Solidaria, que ademais albergará as oficinales municipais de Voluntariado e Inmigración, ambas as operativas actualmente no Edificio Social da rúa Sánchez Barcáiztegui. Alí, todas as asociacións terán un lugar onde desenvolver as súas actividades e poder traballar en rede, que é, tal e como recordou Beatriz Sestayo, un dos obxectivos marcados pola Concellería de Benestar Social no marco do Plan Estratéxico Ferrol Solidario.

Desde onte e ata o día 15 de xullo pódense solicitar por escrito no Rexistro Xeral do Concello as solicitudes, dirixidas ao área de Solidariedade. Nelas deberá figurar un breve resumo do obxectivo social de cada entidade aínda que, tal e como puntualizou, e co fin de axilizar os trámites, aquelas que teñan rexistrada xa a memoria no Concello e estean inscritas no Rexistro de Asociacións -no de de Benestar Social ou no de Participación Cidadá- están exentas deste requisito. O que si deberán facer todas as entidades que opten a un espazo é facer constar se carece del ou teñen un alugado. Neste último caso deberán remitir as condicións do contrato.

Así mesmo, e para facilitar o acceso ao maior número posible de colectivos, afirmou que non se descarta a posibilidade de compartir espazos, aínda que confiou en que co dispoñible lógrese cubrir o 100% das solicitudes.

Dia mundial do refuxiado

2009-06-22T22:19:00.000+02:00

O vindeiro dia 20 celebrouse o día mundial do refuxiado Esta campaña internacional de ACNUR/UNHCR ten como peza central un vídeo sobre a situación da xente desprazada no leste de Congo, e o traballo de ACNUR alí. Realizado polo actor-director Ben Affleck, con música cedida polos Rolling Stones, o vídeo reflexa as durísimas condicións nas que viven máis dun millón de desprazados congoleños no leste do país. "Gimme Shelter", que significa ?Dáme Acubillo?, mostra o sufrimento das familias congoleñas que fuxiron con practicamente nada e que agora ven obrigadas a atopar refuxio en cabanas improvisadas e con moi pouco para vivir. Con motivo do Día Mundial do Refuxiado, a curtametraxe proxectarase en cines, compañías de transporte e importantes páxinas webs e a campaña difundirase en postal free. Jesús Vázquez, quen desde fai un ano é Embaixador de Boa Vontade de ACNUR, presentou a curtametraxe da campaña, no Círculo de Belas Artes, onde instou especialmente aos medios de comunicación a denunciar a situación política e humanitaria na zona, e á dar a coñecer o drama diario que viven as familias desprazadas congoleñas.

Condena

2009-06-19T15:34:00.000+02:00

O noso traballo, como Confraría, é sempre a favor da vida. Por ese motivo condenamos rotundamente esta nova acción salvaxe do grupo terrorista ETA.

¿E a vida de cor de rosa?

2009-06-15T14:43:00.000+02:00

A vida non é de cor de rosa, e moitas veces preguntámonos o porque da nosa mala sorte ou simplemente queixámonos, sen darnos conta de que ao noso lado sempre hai alguén que o está pasando peor e non di nada... imos tan rápido aos sitios que somos cegos e xordos.

Cegos ás necesidades do dia de hoxe e xordos aos queixumes e aos berros dos que realmente sofren, pero nós que imos de progres e xenerosos simplemente preferimos non ver nin moito menos oir e escoitar...¡que paradoxo! e cantas veces damos esmola a quen realmente NON o necesita e a quen se o necesita non o facemos...¿algunha vez reflexionámolo....? ou é que o que está sentado nunha capela pedindo é mais necesidado doutro que por dignidade non o pide....?

Malgastamos comida, isto non o quero ou isto non me gusta.... vivimos na era do consumismo, do illamento, do egoismo, do ego, do eu e do super eu...

E esquecémonos do mais importante que nós en se é que todos nos, somos rosas, que podemos dar aroma ou facer que esas espiñas piquen e desbastan...soamente temos que dar sempre aroma e poder ter os ollos abertos para ver e o oidos preparados para escoitar.... as verdaderas necesidades de hoxe

A CARIDADE BEN ENTENDIDA EMPEZA SEMPRE POR CADA UN DE NOS

Día da Caridade 2009 Se non queres formar parte dunha sociedade limitada... facilita a participación de todos!

2009-06-11T18:24:00.000+02:00

Cáritas pon en marcha a súa campaña "Caridade 2009". Neste segundo momento da campaña institucional, Cáritas quere potenciar o espírito de participación, construíndo vínculos entre as persoas que nos permitan crear un mundo mellor para todos.

CORPUS CHRISTI - CARIDADE

Na solemnidade do Corpus Christi, celebramos o misterio do Corpo de Cristo entregadoe da sua Sangue derramada para a vida domundo. Nesta festividad da Igresia en España celebrase o Día da Caridade.

Nun contexto social difícil debido á crise económica que nos ven acompañando desde fai varios meses, queremos compartir e celebrar con todos vós a festividade do Corpus Christi...

Neste día que saímos ás rúa, polos nosos barrios, queremos dar testemuña do noso amor polos demáis, polos máis desfavorecidos, e encher de esperanza e bos propósitos as rúas da nosa cidade

O Día de Caridade é un día para a celebración e a responsabilidade, para a sensibilización e a colaboración. É un día para sentirnos enviados por Xesús a compartir cos máis necesitados.

Exito de participacion e compromiso

2009-06-08T13:26:00.000+02:00

Unha vez más a Confraría comprometeuse nun novo proxecto, esta vez foi coa asociación vida activa no I maratón de baloncesto a favor das persoas con dificultade intelectual. Grazas a todos pola vosa participación desinteresada e parabens

¿Estado Solidario?

2009-06-05T13:52:00.000+02:00

Ninguén di que a vida en si sexa fácil, máis ben, é moi dificil atopar un traballo digno e sobre todo que sexa ben remunerado. Non hai facilidade algunha para independizarse e cando por cuestións da vida, non che queda outro remedio e falo e solicitas axuda ao Estado e concédenche unha paga non contributiva, resulta que por buscar traballo se cobras só 1 euro de mais do valor referencial que che pon, pretenden quitarche toda axuda. Iso si, os señores gobernantes, cobran millóns, supostamente por representar ao pobo que é no fondo de onde emanan os poderes do Estado. ¿Pero é entón nosa querida España ou a nosa Galicia é un Estado ou Comunidade de Benestar Social ? ¿ O non é?

I MARATON DE BALONCESTO POLA INTEGRACION SOCIAL DAS PERSOAS CON DISCAPACIDADE INTELECTUAL

2009-06-04T11:14:00.000+02:00

O próximo día 6 de xuño, nas instalacións do Colexio "Tirso de Molina", a Asociación "Vida activa" organiza o primeiro maratón de Baloncesto pola integración social das persoas con discapacidade intelectual.

Haberá unha reunión as nove do serán o vindeiro venres, no salón de actos do colexio onde darán toda a información necesaria.

O prezo da incripción é 2.50€

E o sábado desde as 11 da mañá ata as 18.30 haberá varios partidos de Baloncesto con equipos mesturados. Tamén haberá xogos, música,...

A asociación persegue dous obxectivos:
Integración social mediante o goce do deporte
Sensibilización social

Xa sabedes que desde a Confraría contamos coa vosa presenza e coa vosa solidaridade como sempre

E Como dí o eslogan da foto " TODOS TEMOS CAPACIDADES DIFERENTES INTEGREMONOS PARA SUMAR"

O lado máis solidario da Mercé

2009-05-27T12:34:00.000+02:00

A confraría da Mercé e o Tirso recadaron fondos para Camerún e O Salvador cun mercadillo solidario

O colexio ferrolán colabora nunha iniciativa humanitaria con destino aos nenos limpiabotas que viven en Santo Domingo

Axudar aos máis desfavorecidos e ensinar ao mesmo tempo aos alumnos a compartir son dous das premisas sobre as que se sustentan as iniciativas solidarias que cada ano leva a cabo a comunidade educativa do Tirso de Molina de Ferrol. Desde o pasado mes de outubro, alumnos, profesores e familas marcáronse como obxectivo enviar un colector cheo de produtos rumbo a Santo Domingo.

Os destinatarios, ?os nenos limpiabotas que viven na cidade, nenos de entre 6 e 12 anos que se pasan o día limpando botas, e que non conseguen ao día máis de 20 céntimos?. Así o explica Jesús Torres, coordinador do proxecto do colexio ferrolán. ?O que imos metendo no colector son sobre todo tres cousas, alimentos, material escolar e xoguetes?, engade.

Todo o que se foi reunindo será cargado este venres nun camión para envialo rumbo ao seu destino final. A carga, na que poderán participar todas as persoas que colaboren na iniciativa, terá lugar entre as catro e as oito da tarde no porto de Ferrol, no edificio da antiga comandancia de Mariña. Ademais do colexio ferrolán participan na iniciativa o Movemento Xuvenil Mercedario, a Confraría da Mercé de Ferrol, os antigos alumnos e a APA do centro educativo.

Todos eles colaboraron tamén o pasado fin de semana na organización do mercadillo solidario para axudar aos nenos do proxecto de apadriñamento Raio de Luz e Esperanza da ONG mercedaria ¡Acción Liberadora!, que se desenvolve nos países de Camerún e O Salvador.

Precisamente pezas de artesanía destes lugares foi o que se puxo á venda nas xornadas do sábado e o domingo, en horario de mañá e tarde no posto situado na Praza de Amboage. En virtude deste proxecto de apadriñamento, por 20 euros ao mes ofréceselles aos pequenos comida, a posibilidade de ir ao colexio e de recibir asistencia médica.

Mercadillo solidario Acción Liberadora

2009-05-25T12:59:00.000+02:00

O pasado fin de semana participamos activamente no mercadillo solidario de Acción Liberadora, desexamos que o diñeiro recadado fose o suficente para colaborar coas expectativas de AL, queremos asi mesmo agradecer a Simón, Luis e Bea a sua cercanía.

A Confraría da Mercé colabora coa vivenda tutelada do Padroado Concepción Areal

2009-05-18T14:06:00.000+02:00

Os responsables da vivenda tutelada do Padroado Concepción Areal fixeron pública a súa gratitude «á Confraría da Mercé e ao seu irmán maior César Carreño» por «o apoio económico e pola doazón de alimentos» cos que colaboran co seu proxecto. Neste sentido, os responsables do padroado tamén fan un «chamamento a outras entidades a seguir este exemplo con doazóns que nos permitan seguir prestando este servizo ás mulleres que o precisen». Desde a mesma institución recórdase que «a vivenda tutelada do Padroado Concepción Areal é un servizo de inclusión social especializado de carácter asistencial, de protección e de promoción da muller, cuxa finalidade é acoller temporalmente a mulleres soas a acompañadas dos seus fillos que sofren situacións de violencia ou exclusión social».
«O noso obxectivo -apuntan tamén os membros do Padroado- é prestarlles axuda sicológica, social e xurídica, a través de recursos propios, municipais e doutras institucións colaboradoras. Neste momento atendemos a máis de oito mulleres e aos seus fillos». «A falta de recursos económicos propios e suficientes -conclúen- fainos recorrer ás administracións, e tamén á caridade».

Campaña República Dominicana

2009-05-05T21:25:00.000+02:00

Do mesmo xeito que fixemos fai uns anos, que conseguimos entre todos encher un colector con destino a Camerún, pensamos que poderiamos volver contar coa vosa inestimable axuda para conseguir outro colector como aquel, esta vez destinado á República Dominica, que do mesmo xeito que outros países do Caribe foi afectado polo furacán IKE. Sabemos que estamos atravesando unha época de apertarnos todos o cinto, pero seguimos sendo afortunados por poder manter a nosa vida cotiá sen moitos sobresaltos.

Pedímosvos un pequeno esforzo solidario con xente que necesita a nosa axuda e que ademais carece de todas as nosas posibilidades. Así queremos compartir con eles XOGUETES, COMIDA E MATERIAL ESCOLAR.

A nosa idea é que o proxecto desenvólvase desde o mes de Decembro ata o mes de Xuño, cando contamos cargar o colector e poñelo rumbo á República Dominicana.

Para compartir as vosas achegas poderedes facelo:
a) no colexio "Tirso de Molina"
b) na Capela da Mercé, antes ou logo de cada eucaristía
c) na Confraría da Mercé, situada na rúa María 179 - 181 baixo

Contando de antemán coa vosa axuda recibide unha gran aperta e moito ánimo para conseguir este gran proxecto de solidariedade que nos propuxemos.